بایگانی برچسب‌ها: غزل

عقل اگرچه ز خانه بیرون نیست-شعر روز از فخرالدین عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی و مشهور به «فخرالدین عراقی»، یکی از شاعران بزرگ قرن هفتم هجری است. او روستازاده‌ای از توابع همدان بود که اکثر دوران جوانی و تحصیلاتش را در خود شهر همدان گذراند و سپس به طریق درویشی درآمده و با جمعی از صوفیان برای کسب معرفت به هندوستان […]

ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا – شعر روز از امیرخسرو دهلوی

موسیقی و شعر ایرانی پیوندی جدانشدنی از یک‌دیگر دارند و از قدیم، یعنی حتی زمانی که رادیو و تلویزیون هم نبود، خوانندگان ایرانی به شعرهای فاخر شاعران کلاسیک روی می‌آورند. مثلاً زمانی که گرامافون بود و روی صفحه‌های بزرگش فقط یک قطعه ضبط می‌شد، ثروتمندانی که توانایی خرید آن را داشتند، یا موسیقی کلاسیک مثل […]

وه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم-شعر روز از مولانا

در این مطلب می‌خواهیم غزلی را از دیوان شمس مولانا بخوانیم. این مجموعه یکی از مهم‌ترین منابع شعر فارسی‌ست و مرجع مطالعه‌ی پژوهش‌گران ادبی در قالب غزل و ساختارهای شاعرانه و زبانی فارسی‌ست. اما تمام کسانی که شعرهای مولانا را می‌خوانند، به این موضوع آگاه‌اند که او شعر می‌گگفت تا بتواند حرف‌های نگفتنی‌اش را برای […]

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد-شعر روز از حافظ

غزل زیر یکی از مشهورترین شعرهای حافظ است که در حافظه‌ی ما ایرانی‌ها با صدا و آواز ماندگار استاد محمدرضا شجریان نیز نقش بسته است. حافظ یکی از بهترین نمونه‌هایی‌ست که می‌توانیم برای زیست شاعرانه مثال بزنیم. او بسته به حال و روزی که در زمان نوشتن شعرهایش دارد، به مضامین غمگین یا شاد رو […]

یا رب مرا یاری بده تا سخت آزارش کنم-شعر روز از سیمین بهبهانی

می‌خواهیم در این مطلب یک «کَل‌کَل» شعری را با هم مرور کنیم؛ کل‌کلی که جدای از بحث شوخی و طنازی‌اش، خالی از لطف هم نیست و تسلط دو شاعر به موضوع و فرم را هم نشان می‌دهد. البته ما از این واژه برای روشن شدن دقیق بحث استفاده کردیم و عبارت علمی توضیح دهنده‌ی این […]

تو مکن تهدیدم از کشتن که من…-شعر روز از مولانا

وقتی سراغ ادبیات کلاسیک می‌رویم، شعر مولانا همیشه لذت مخصوص خودش دارد. استفاده‌ی منحصربه‌فرد از واژگان، تغییرات روایی و ساختاری و شاه‌بیت‌های درخشان. مولانا بیشتر از هر شاعر دیگر شور و حرارت عشق را در شعرهایش می‌رساند؛ به‌طوری که انگار واقعاً درحال سوختن است و از بی‌قراری، سر از پا نمی‌شناسد. در شعرهای هیچ شاعر […]

عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد-شعر روز از سنایی غزنوی

حکیم سنایی غزنوی یکی از شاعران بزرگ و تاثیرگذار ایران بود که در نیمه‌های سده‌ی پنجم هجری در غزنین به دنیا آمد. قبل از روی آوردن به شعر، سنایی در عرفان و علوم زمینه‌ای شخصیت برجسته‌ای بود و همین آگاهی، راه او را به سرودن اشعاری با همین مضامین باز کرد. او از بزرگان صوفیه […]

پس جز ز عقل خود ز چه جویی بقای خود؟-شعر روز از باباافضل کاشانی

با هم شعری بخوانیم از افضل‌الدین کاشانی ملقب به بابا افضل مرقی و معروف به باباافضل کاشی یا باباافضل کاشانی… او شاعر و عارف قرن هفتم هجری قمری بود و در حوزه‌ی شعر، بیش از هر قالبی در قوالب رباعیات، غزلیات و قصاید شعر می‌سرود. البته او از معدود شاعران کلاسیک ماست که نثرهای خوب […]

خنک آن قمار بازی که بباخت آن‌ چه بودش-شعر روز از مولانا

در دریایی که کف آن از سنگ‌های قیمتی و درّ و جواهر انبوه است بدون شک در انتخاب محبوب‌ترین با چالش جدی رو به رو می‌شویم. زیرا هر کدام از آن‌ها به خودی‌خود ارزشمند و قابل ستایش‌اند؛ معمولا در این شرایط عامل اصلی جذب، سلیقه است و شاید صحیح‌ترین کار هم آن است که خود […]
lightbox