بازی دهلیز اثر سوگل اباذری

عکس بازی دهلیز

کتاب بازی دهلیز

انتشارات:سنگ
نویسنده:سوگل اباذری

معرفی کتاب بازی دهلیز

اگر خواب و رؤیا را فقط تصویری گذرا از ذهن ندانیم، شاید بتوانیم در پیچ‌وخم آن راه‌هایی به سوی شناخت خود پیدا کنیم. رمان بازی دهلیز نوشته‌ی سوگل اباذری، خواننده را به جهانی نمادین و خیال‌انگیز می‌برد؛ جهانی که در آن موسیقی، فصل‌ها، جنگل، نقاشی و رؤیا در کنار هم قرار می‌گیرند تا تجربه‌ای متفاوت از رابطه‌ی مادر و دختر شکل بگیرد.

این رمان نخستین تجربه‌ی سوگل اباذری در مقام داستان‌نویس است و از امکانات سوررئالیسم برای نزدیک‌شدن به ذهن و ناخودآگاه فردی و جمعی بهره می‌گیرد. بازی دهلیز بیش از آن‌که تنها داستانی درباره‌ی رخدادهای بیرونی باشد، سفری در حس‌ها، اندیشه‌ها و دریافت‌های درونی شخصیت‌هایش است؛ سفری که مخاطب را به تأمل درباره‌ی معنا، خاطره، خیال و پیوندهای انسانی دعوت می‌کند.

درباره کتاب بازی دهلیز

مرکز داستان بازی دهلیز، ارتباط مادر و دختری است که هرکدام حس‌ها و اندیشه‌های متفاوت خود را دارند. این تفاوت، فاصله‌ای ساده و ثابت میان آن‌ها ایجاد نمی‌کند؛ بلکه در مسیر ارتباطشان به زمینه‌ای برای شناخت و دریافت تبدیل می‌شود. آن‌ها در کنار یکدیگر به شکلی از سلوک و دریافت درونی می‌رسند و همین مسیر، هسته‌ی عاطفی و فکری رمان را می‌سازد.

عنوان کتاب، تصویری مناسب برای ورود به فضای آن است. دهلیز، راهی پیچیده و تو‌در‌توست؛ مسیری که ممکن است در هر پیچ، چشم‌اندازی تازه از ذهن و خیال پیش روی انسان بگذارد. در این رمان نیز خواب و رؤیا فقط پس‌زمینه‌ای برای داستان نیستند، بلکه راهی برای نفوذ به لایه‌های پنهان تجربه‌ی انسانی به شمار می‌آیند. نمادگرایی، در کنار فضای سوررئال، مرز میان امر آشنا و خیال‌پردازی را سیال می‌کند.

موسیقی نیز یکی از ریشه‌های مهم این داستان است. حضور موسیقی و معانی گوناگون آن، به فضای کتاب بُعدی شنیداری و معنایی می‌دهد و نشان می‌دهد که دریافت جهان تنها از مسیر توضیح‌های مستقیم اتفاق نمی‌افتد. خواننده با اثری روبه‌روست که باید بخشی از آن را در تصویرها، نمادها و ارتباط میان عناصر کشف کند. از این نظر، بازی دهلیز برای کسانی جذاب است که از روایت‌های ساده و کاملاً خطی فاصله می‌گیرند و از تفسیر و تأمل در متن لذت می‌برند.

در بخشی از فضای کتاب، کلبه‌ای چهارفصل با نقاشی‌هایی از فصل‌ها در چهار زاویه دیده می‌شود. این کلبه برای دختر، هدیه، به نقشه‌ای از یک دهلیز شباهت پیدا می‌کند؛ نقشه‌ای که راه‌هایی را در جنگل نشان می‌دهد. این تصویر، حال‌وهوای خیال‌انگیز رمان را روشن‌تر می‌کند و یادآور شیوه‌ی فکری آلیس در سرزمین عجایب است؛ جایی که اشیا و مسیرهای معمولی می‌توانند معنایی تازه پیدا کنند. با این حال، کتاب تجربه‌ی مادر و دختر را در مرکز خود نگه می‌دارد و از خلال همین رابطه، خواننده را به لایه‌های درونی‌تر داستان نزدیک می‌کند.

در نهایت، بازی دهلیز را می‌توان روایتی درباره‌ی جست‌وجوی معنا در میان خواب، موسیقی، نماد و رابطه دانست. این کتاب پاسخ‌های آماده ارائه نمی‌دهد؛ بلکه فضایی می‌سازد تا خواننده در مسیرهای تو‌در‌توی آن مکث کند، تصویرها را کنار هم بگذارد و نسبت میان خیال و شناخت را دوباره بسنجد. اگر به ادبیات سوررئال، داستان‌های نمادین و روایت‌هایی درباره‌ی ناخودآگاه علاقه دارید، این رمان می‌تواند تجربه‌ای متفاوت و تأمل‌برانگیز برای شما باشد.

نویسنده کتاب بازی دهلیز

سوگل اباذری کارشناس سینما و کارشناس ارشد پژوهش هنر است. او پیش از این بیش‌تر به‌عنوان کارگردان تئاتر و سینما فعالیت داشته و بازی دهلیز نخستین کتاب او در مقام داستان‌نویس است. آشنایی او با سینما و هنر، در شکل‌گیری رویکرد تصویری و نمادین این رمان بازتاب پیدا می‌کند؛ رویکردی که به‌جای محدودشدن به روایت مستقیم، از خواب، رؤیا، موسیقی و تصویر برای نزدیک‌شدن به تجربه‌های ذهنی استفاده می‌کند.

در این کتاب، دغدغه‌ی نویسنده بر رابطه‌ی مادر و دختر، تفاوت حس‌ها و اندیشه‌ها، و حرکت تدریجی به سوی دریافت درونی متمرکز است. استفاده از عناصر سوررئال و توجه به ناخودآگاه فردی و جمعی، نشان می‌دهد که اباذری داستان را عرصه‌ای برای پیوند میان هنر و کاوش ذهن می‌داند. نتیجه، روایتی است که فضای خیال‌انگیز خود را با موضوعی انسانی و عاطفی همراه می‌کند.

خرید کتاب بازی دهلیز به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

بازی دهلیز را به خوانندگانی پیشنهاد می‌کنیم که به رمان‌های ایرانی با فضای روان‌شناختی و سوررئال علاقه دارند و دوست دارند در متن، نشانه‌ها و معناهای پنهان را دنبال کنند. اگر از داستان‌هایی لذت می‌برید که خواب و رؤیا را به تجربه‌ای برای شناخت ذهن تبدیل می‌کنند، این کتاب می‌تواند انتخاب مناسبی برای شما باشد.

این رمان همچنین برای علاقه‌مندان به پیوند ادبیات با موسیقی و هنر جذاب است. حضور نقاشی، فصل‌ها، کلبه و جنگل، فضای کتاب را تصویری می‌کند؛ در حالی که رابطه‌ی مادر و دختر، گرمای عاطفی و انسانی آن را حفظ می‌کند. بنابراین، با کتابی روبه‌رو هستید که هم بر خیال و نماد تکیه دارد و هم بر گفت‌وگوی درونی و ارتباط میان دو نسل.

اگر ترجیح می‌دهید کتابی بخوانید که شما را به کشف و تفسیر دعوت کند، نه این‌که همه‌چیز را به‌صورت قطعی توضیح دهد، بازی دهلیز می‌تواند با سلیقه‌ی شما هماهنگ باشد. از آن انتظار روایتی نمادین، رؤیاپردازانه و درون‌نگر داشته باشید؛ روایتی که در آن مسیرهای جنگل و دهلیز، در کنار موسیقی و رابطه‌ی مادر و دختر، بهانه‌ای برای تأمل در ذهن و ناخودآگاه انسان می‌شوند.

سوگل اباذری
سوگل اباذری