دختری که نبود اثر هادی خورشاهیان

معرفی کتاب دختری که نبود

اگر دوستی خیالی از نخستین روزهای زندگی همراه یک نوجوان باشد، مرز میان خیال و واقعیت تا کجا دوام می‌آورد؟ رمان دختری که نبود نوشته هادی خورشاهیان، داستان سمیرا و دوست همیشگی‌اش، کصیر، است؛ داستانی نوجوانانه با فضای فانتزی، مالیخولیایی و پست‌مدرن که خواننده را میان جهان واقعی و دنیای ساخته ذهن شخصیت‌ها حرکت می‌دهد.

سمیرا از بدو تولد با کصیر زندگی کرده است. کصیر هم‌سن اوست، ویژگی‌های شخصیتی مشابهی دارد و گاهی کارهایی را به‌جای سمیرا انجام می‌دهد. این دو چنان به هم نزدیک‌اند که سمیرا حضور او را نه یک خیال، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌داند. در برابر این رابطه، خانواده سمیرا نگران‌اند و تلاش می‌کنند با کمک پزشک، شرایط او را تغییر دهند؛ اما پزشک برخلاف والدین، سمیرا را درک می‌کند.

درباره کتاب دختری که نبود

دختری که نبود رمانی درباره تنهایی، انزوا و دشواری ارتباط نوجوانان با جهان پیرامونشان است. سمیرا در دنیایی خیالی زندگی می‌کند که در آن همراه کصیر می‌تواند به هر جا که بخواهد سفر کند. برای او این جهان فقط پناهگاهی موقت نیست؛ واقعیتی است که با آن احساس صمیمیت و امنیت دارد. از سوی دیگر، خانواده‌اش نمی‌توانند این تجربه را بفهمند و همین ناتوانی، فاصله میان سمیرا و والدینش را بیشتر می‌کند.

در جریان داستان، سمیرا از رفتارهای پدر و مادرش خسته می‌شود و از آن‌ها می‌خواهد او را نزد مادربزرگش بفرستند. با این حال، مادربزرگ نیز یک روز صبح ناپدید می‌شود و اتفاقی تازه به فضای پیچیده و وهم‌آلود رمان اضافه می‌کند. سپس چند موجود خیالی دیگر از درون یک مجله کهنه بیرون می‌آیند و هرکدام با سخن گفتن، بخشی از ماجرا را پیش می‌برند.

یکی از ویژگی‌های متمایز کتاب، روایت آن از دو زاویه دید کصیر و سمیراست. این جابه‌جایی گاهی آن‌قدر ظریف است که ممکن است خواننده سخنان سمیرا را با حرف‌های کصیر اشتباه بگیرد. از نگاه این دو، آن‌ها دو شخصیت جدا از یکدیگرند؛ اما رمان به‌تدریج خواننده را به بازنگری در این جدایی وامی‌دارد. در پایان، آشکار می‌شود که همه شخصیت‌ها زاییده تخیل نویسنده هستند؛ نکته‌ای که ساختار پست‌مدرن داستان را کامل می‌کند.

رمان با خلق هم‌زمان شخصیت‌های واقعی و خیالی، نشان می‌دهد بی‌توجهی به تنهایی یک نوجوان چگونه می‌تواند او را از جهان واقعی دور کند. مسئله اصلی فقط وجود یک دوست خیالی نیست؛ بلکه ناتوانی اطرافیان در برقراری ارتباطی مؤثر با سمیراست. به همین دلیل، این کتاب برای نوجوانان تجربه‌ای خیال‌انگیز و متفاوت فراهم می‌کند و برای والدین نیز می‌تواند تلنگری درباره اهمیت شنیدن و فهمیدن دنیای درونی فرزندانشان باشد.

نویسنده کتاب دختری که نبود

هادی خورشاهیان نویسنده رمان دختری که نبود است و این اثر، دهمین رمان نوجوان او به شمار می‌آید. او در این کتاب به‌جای روایت مستقیم یک مشکل، آن را در قالب داستانی چندلایه و فانتزی نشان می‌دهد. سمیرا، کصیر و موجودات خیالی دیگر در کنار یکدیگر جهانی می‌سازند که هم جذابیت داستانی دارد و هم خواننده را درباره معنای واقعیت، خیال و تنهایی به فکر وامی‌دارد.

رویکرد نویسنده در این رمان بر هم‌نشینی روایت‌های عجیب، شخصیت‌های واقعی و موجودات خیالی استوار است. او با تغییر زاویه دید، رابطه سمیرا و کصیر را پیچیده‌تر می‌کند و مخاطب را وامی‌دارد هنگام خواندن، به گوینده هر بخش و جایگاه او در داستان توجه بیشتری داشته باشد. نتیجه، روایتی است که صرفاً ماجرای یک دختر نوجوان و دوست خیالی‌اش نیست؛ بلکه تصویری از نوجوانی است که برای تجربه جهان خود، زبانی متفاوت پیدا کرده است.

خرید کتاب دختری که نبود به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب برای نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که از رمان‌های فانتزی، خیال‌پردازانه و متفاوت لذت می‌برند و به داستان‌هایی با فضای وهم‌آلود و شخصیت‌های غیرمعمول علاقه دارند. اگر دوست دارید روایتی بخوانید که در آن موجودات خیالی سخن می‌گویند، از دل یک مجله کهنه وارد داستان می‌شوند و در پیش‌برد ماجرا نقش دارند، دختری که نبود می‌تواند انتخابی متناسب با سلیقه شما باشد.

خوانندگانی که به رمان‌های پست‌مدرن و روایت‌های چندزاویه‌ای علاقه‌مندند نیز از ساختار این اثر بهره خواهند برد. در اینجا لازم است با دقت میان صدای سمیرا و کصیر حرکت کنید و به نشانه‌هایی توجه داشته باشید که مرز میان این دو را روشن یا مبهم می‌کنند. بنابراین نباید انتظار روایتی کاملاً سرراست و واقع‌گرا را داشته باشید؛ کتاب تجربه‌ای خیال‌محور ارائه می‌دهد که بخشی از جذابیتش از همین ابهام و جابه‌جایی روایت شکل می‌گیرد.

دختری که نبود برای والدین و بزرگسالانی که می‌خواهند درباره تنهایی نوجوانان و دشواری ارتباط با آن‌ها تأمل کنند نیز قابل توجه است. داستان نشان می‌دهد وقتی خانواده دنیای درونی یک نوجوان را جدی نمی‌گیرد، فاصله‌ای میان واقعیت مشترک و جهان شخصی او شکل می‌گیرد. در نهایت، این رمان هم قصه‌ای فانتزی درباره سمیرا و کصیر است و هم دعوتی به نگاه دقیق‌تر به نوجوانی که شاید بیش از هر چیز به درک شدن نیاز دارد.