کتاب سرگذشت طهران

انتشارات قلم منتشر کرد:

درباره اینکه چگونه آن آبادی کوچک آن روز و این شهر بزرگ امروز تهران نام گرفت نظرات مختلفی وجود دارد. برخی معتقدند که طهران در اصل کهران -به معنای گرمستان و گرمگاه- بوده است. عده‌ای دیگر گویند که طهران در اول طاهران بوده و وجه تسمیه آن بدان علت می‌باشد که تیره‌ای از سلسله طاهریان در این مکان سکونت داشته‌اند. گروهی دیگر درباره وجه تسمیه طهران گفته‌اند که ساکنان آن از ترس دشمنان، خانه‌های خود را در زیرزمین می‌ساختند و از این رو آن را ته‌ران می‌گفتند که از دو جزء ته به معنای زیر و کف و ران به معنای راننده (از فعل راندن) تشکیل شده است یعنی کسی که به زیر حرکت می‌کند و می‌راند، و عده‌ای دیگر گویند که چون این شهر در منتهی‌الیه شهر ری واقع شده در آغاز «ته‌ری» بوده.