آنگونه که من زیستم اثر اما گلدمن
معرفی کتاب آنگونه که من زیستم
اگر می‌خواهید زندگی زنی را بخوانید که اندیشه‌هایش را از تجربه‌های شخصی، مهاجرت، مبارزه سیاسی و رویارویی با قدرت ساخته است، «آنگونه که من زیستم» چشم‌اندازی مستقیم و پرتنش پیش روی شما می‌گذارد. اما گلدمن در این خودزندگی‌نامه، مسیر شکل‌گیری باورهایش را از کودکی تا سال ۱۹۲۷ دنبال می‌کند و خواننده را با فراز و نشیب‌های زندگی خصوصی و سیاسی خود همراه می‌سازد.
این کتاب تنها روایت خاطرات یک فعال سیاسی نیست؛ بازتابی از برخورد یک انسان با جامعه، خانواده، عشق، آزادی و سرکوب است. گلدمن با نگاهی انتقادی به تجربه مهاجران در آمریکا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می‌نگرد و نشان می‌دهد که چگونه فضای اجتماعی و سیاسی می‌تواند مسیر فکری و انتخاب‌های فردی را دگرگون کند.
درباره کتاب آنگونه که من زیستم
آنگونه که من زیستم روایت زندگی اما گلدمن، نویسنده و فعال سیاسی آنارشیست، از سال‌های کودکی تا دوره‌ای مهم از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی اوست. گلدمن در لیتوانی و در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد و در سال ۱۸۸۵ به آمریکا مهاجرت کرد. پس از ماجرای های‌مارکت شیکاگو، به آنارشیسم علاقه‌مند شد و به‌تدریج به یکی از چهره‌های اثرگذار در شکل‌گیری فلسفه سیاست‌های آنارشیستی در آمریکای شمالی و اروپا در قرن بیستم تبدیل شد.
گلدمن در این کتاب از سخنرانی‌ها، فعالیت‌ها، زندان و تبعید سخن می‌گوید؛ تجربه‌هایی که درک او از آزادی بیان، قدرت سیاسی و مسئولیت فردی را شکل دادند. او چندین بار به اتهام تحریک عمومی به شورش و ترویج اطلاعات درباره کنترل بارداری زندانی شد. همچنین همراه با الکساندر برکمن، دوست صمیمی و معشوق خود، به جرم توطئه و تحریک مردم به ثبت‌نام نکردن و سرباز زدن از خدمت اجباری، به دو سال حبس محکوم شد.
پس از آزادی، گلدمن همراه با ۲۴۸ نفر دیگر دستگیر و به روسیه تبعید شد. او در آغاز از حکومت و انقلاب اکتبر حمایت می‌کرد، اما سرکوب احزاب مستقل به‌دست قدرتمندان شوروی، نگاهش را تغییر داد. ترک شوروی و سال‌هایی که در انگلستان، کانادا و فرانسه گذراند، بخش دیگری از تجربه سیاسی و فکری او را شکل داد؛ تجربه‌ای که در خودزندگی‌نامه‌اش با صراحت و نگاه انتقادی بازتاب یافته است.
یکی از ویژگی‌های مهم کتاب، توجه هم‌زمان به زندگی شخصی و اندیشه سیاسی است. گلدمن مسائل جنسی و خشونت سیاسی در آغاز جنبش آنارشیستی را بررسی می‌کند؛ موضوعاتی که کمتر به آن‌ها پرداخته شده است. او از خانواده‌ای روس، یهودی و سنتی می‌آمد؛ خانواده‌ای که بر ازدواج و فرزندآوری تأکید داشت. همین زمینه خانوادگی در شکل‌گیری مواضع رادیکال او درباره جنسیت و مخالفتش با باورهای رایج جامعه نقش داشت.
اعتقاد گلدمن به عشق آزادانه، یکی از محورهای قابل‌توجه این روایت است. او نمی‌خواست برای پذیرفته‌شدن در میان دوستان یا مخالفانش، از باورهای شخصی خود دست بکشد. در نگاه او، آزادی فقط یک شعار سیاسی نبود؛ بلکه با شیوه زندگی، رابطه عاطفی، بدن و انتخاب‌های فردی پیوند داشت. از سوی دیگر، دیدگاه‌های او درباره سرمایه‌داری، زندان، بی‌خدایی، ازدواج، آزادی بیان و همجنس‌گرایی، گستره دغدغه‌های اجتماعی و فکری‌اش را نشان می‌دهد.
این کتاب تصویری یک‌دست و ساده از گلدمن ارائه نمی‌کند. او برای طرفدارانش «زن یاغی» بود و به‌دلیل آزاداندیشی تحسین می‌شد، اما منتقدانش او را به تبلیغ قتل و کشتار با انگیزه سیاسی و دفاع از انقلاب خشونت‌آمیز متهم می‌کردند. همین دوگانگی، خواندن خاطرات او را به فرصتی برای شناخت پیچیدگی‌های کنشگری سیاسی و فاصله میان آرمان‌ها، تصمیم‌ها و پیامدهای آن‌ها تبدیل می‌کند.
گلدمن پیش از این خودزندگی‌نامه، کتابی درباره تجربه‌هایش در روسیه با عنوان «ناامیدی من در روسیه» نوشته بود. «آنگونه که من زیستم» در دو جلد منتشر شد و ابعاد گسترده‌تری از زندگی شخصی و سیاسی او را در بر می‌گیرد. روایت کتاب به‌جای جداکردن زندگی خصوصی از فعالیت عمومی، پیوند میان این دو حوزه را دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که اندیشه‌های اجتماعی گلدمن چگونه از تجربه‌های زیسته او تأثیر پذیرفته‌اند.
نویسنده کتاب آنگونه که من زیستم
اما گلدمن نویسنده، سخنران و فعال سیاسی آنارشیست بود و در حوزه فلسفه آنارشیست، حقوق زنان و مسائل اجتماعی فعالیت می‌کرد. سخنرانی‌های او مخاطبان بسیاری را جذب می‌کردند و موضوعاتی متنوع از آزادی بیان و سرمایه‌داری تا عشق آزاد، ازدواج، زندان و کنترل بارداری را در بر می‌گرفتند. در این کتاب، صدای نویسنده از خلال روایت زندگی و توضیح انتخاب‌هایش شنیده می‌شود.
اهمیت رویکرد گلدمن در آن است که تاریخ فعالیت سیاسی را از زاویه تجربه فردی نیز روایت می‌کند. او درباره مهاجرت، فشار اجتماعی، زندان، تبعید، روابط عاطفی و تغییر دیدگاه سیاسی خود می‌نویسد و به خواننده امکان می‌دهد شکل‌گیری یک جهان‌بینی آنارشیستی را در بستر زندگی واقعی دنبال کند. صراحت او در پرداختن به جنسیت و خشونت سیاسی، این خاطرات را از روایتی صرفاً سیاسی فراتر می‌برد.
خرید کتاب آنگونه که من زیستم به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟
اگر به خودزندگی‌نامه‌های سیاسی، تاریخ اندیشه‌های آنارشیستی و روایت‌های مربوط به جنبش‌های اجتماعی علاقه دارید، این کتاب می‌تواند انتخابی جدی و تأمل‌برانگیز باشد. خوانندگانی که می‌خواهند درباره تجربه مهاجران در آمریکا، مبارزات سیاسی، سرکوب، تبعید و تغییر موضع در برابر حکومت شوروی مطالعه کنند، در این اثر با روایتی شخصی و انتقادی روبه‌رو می‌شوند.
این کتاب برای کسانی نیز مناسب است که به تاریخ حقوق زنان و بحث‌های اجتماعی درباره جنسیت، ازدواج، عشق آزادانه و آزادی فردی توجه دارند. با این حال، نباید انتظار روایتی بی‌طرف و فاصله‌گرفته از موضوع داشته باشید؛ گلدمن از جایگاه زنی می‌نویسد که درگیر مبارزه و باورهای خود بوده است. ارزش خواندن کتاب در همین صدای شخصی، صراحت و امکان اندیشیدن دوباره به نسبت میان زندگی خصوصی و سیاست است.
اگر از آثاری لذت می‌برید که در آن‌ها خاطرات فردی با تاریخ اجتماعی و مناقشه‌های سیاسی درهم می‌آمیزد، «آنگونه که من زیستم» تجربه‌ای مناسب برای شماست. این اثر به‌جای ارائه پاسخ‌های ساده، خواننده را با انتخاب‌ها، تناقض‌ها و هزینه‌های باورداشتن به آزادی روبه‌رو می‌کند و تصویری چندلایه از زندگی اما گلدمن به دست می‌دهد.
