منوجان در گذرگاه دو تمدن «رودبار بزرگ» و «هرمزگان» اثر قاسم سالاری

قاسم سالاری سال ۱۳۳۲ در منوجان متولد شد، سرزمینی در دوردستِ جنوبِ غربی استان کرمان، آنجا که راهی نمانده تا دریای نیلگونِ خلیج فارس. وی با همهٔ کاستی‌ها و محدودیت‌های جغرافیایی، اقلیمی، اجتماعی، قومیتی و خانوادگی در دیاری بزرگ شد و بالید که از همه جانب آماج محرومیت‌ها و تبعیض‌ها بود. از همان اوانِ جوانی، همواره رؤیای نوشتن دربارهٔ زادگاه و مردمانش را در سر داشت. نوشتن از آداب و رسوم، پیشینه، تبارشناسی، اسطوره‌ها، دردها و رنج‌های این سرزمین و رابطهٔ تمدنِ آن با فرهنگ و تمدن‌های همسایه، دغدغهٔ مدام او بود تا سرانجام این کتاب، و البته صدها صفحه بیشتر از این کتاب نوشته آمد. این کتاب حاصل بیش از ده سال خواندن و مطالعهٔ پیگیر منابع پر شماری است که وی از آنها خوشه‌چینی کرده و اطلاعاتی فراگِرد آورده، تحلیل و بازاندیشی کرده تا بالاخره منوجان را، به اندازهٔ بضاعت و کوشندگی خودش، پیش روی مخاطبان قرار دهد. کتاب شامل چهار بخش است: بخش نخست به اتفاقات مهمِ تاریخی این سرزمین از روزگارانِ دیرین تا زمان صفویه می‌پردازد. بخش دوم شمه‌ای تاریخی از وضعیت فرهنگی و آموزش و پرورش منوجان ارائه می‌دهد. بخش سوم اوضاع جغرافیایی منطقه، مانند روستاها، کوه‌ها، رودها و گیاهان را می‌کاود. بخش چهارم و پایانی نمونه‌هایی از تبارشناسی را پیشکش مخاطبان می‌کند.