اندیشه سهروردی اثر غلامحسین ابراهیمی دینانی

انتشارات سروش منتشر کرد:
در مقدمه کتاب آمده است
شهاب الدین یحیی بن حبش بن امیرک سهروردی در ۵۴۹ ه. ق در قریة سهرورد، نزدیک زنجان، متولد شد. سهرورد، روستایی است که در قدیم مسکن کشاورزان دانشمند بود و سکنه آن روستا به علم و دانش علاقه داشتند و با اینکه زراعت می‌کردند، فرزندان خود را به مکتب می‌فرستادند تا درس بخوانند. شهاب الدین بعد از اینکه خواندن و نوشتن آموخت، پدرش او را به مراغه (که آن موقع از شهرهای بزرگ بود و چند سال بعد از آن تاریخ، خواجه نصیرالدین طوسی زیج معروف مراغه را به دستور هلاکوخان در آن ساخت) فرستاد. شهاب الدین سهروردی مقدمات علوم را در مراغه، نزد مجدالدین جیلی، فراگرفت و پس از آن، عازم اصفهان شد. در آن زمان، در اصفهان دانشمندی به نام ظهیرالدین قاری تدریس می‌کرد. شهاب الدین سهروردی همه علوم آن زمان را نزد وی فراگرفت و در شانزده سالگی از تحصیل علم و تلمذ نزد استادان بی‌نیاز شد.