کتاب بازی‌درمانی کودک‌محور

انتشارات فارابی منتشر کرد:
الس (۲۰۰۹) تأکید کرده است که بازی یک فرایند انتخاب آزادانه به کارگردانی بازیکنان است که به نظر می‌رسد برای به دست آوردن پاداشی نیست و خودش پاداش خودش است. کلارک و میلر (۱۹۹۸) برای تعریف بازی کودکان چهار معیار پیشنهاد کرده اند: ۱- بازی واقعی نیست؛ ۲- بازی برای دلیل خودش انجام می‌شود و هدف خارجی ندارد؛ ۳- بازی با احساسات مثبت همراه است و لذت بخش است؛ ۴- بازی در استفاده از موضوع و همچنین فرایند انعطاف پذیر است.