جغور بغور اثر امید مهدی نژاد
معرفی کتاب جغور بغور
اگر شعر طنز را ترکیبی از شوخی، بازی با زبان و نگاه دقیق به موقعیت‌های آشنا بدانید، «جغور بغور» از همان ابتدا پیشنهاد متفاوتی پیش روی شما می‌گذارد. امید مهدی نژاد در این مجموعه، بخشی از شعرهای طنز و فکاهی خود را کنار هم آورده است؛ شعرهایی که مانند غذای نام کتاب، از اجزای گوناگون ساخته شده‌اند و قرار نیست آن‌ها را از هم جدا و به‌صورت تک‌ماده‌ای مصرف کنید.
عنوان «جغور بغور» به غذایی ترکیبی از جگر، جگر سفید و سیب‌زمینی اشاره دارد؛ غذایی که در توضیح کتاب با نام «حسرت‌الملوک» نیز شناخته می‌شود. این نام‌گذاری، راهی برای معرفی فضای مجموعه است: مواجهه با شعرهایی متنوع، درهم‌تنیده و فکاهی که هرکدام می‌توانند مزه و حال‌وهوای خاص خود را داشته باشند. کتاب برای خواننده‌ای است که از شوخی‌های شاعرانه، طنز کلامی و نگاه بازیگوشانه به اتفاقات روزمره لذت می‌برد.
درباره کتاب جغور بغور
«جغور بغور» مجموعه‌ای از شعرهای طنز امید مهدی نژاد است. در این کتاب، شعر فکاهی فقط وسیله‌ای برای خنداندن نیست؛ زبان شعر، وزن موقعیت‌ها و کنار هم نشستن تعبیرها، خودِ میدان اصلی شوخی را می‌سازند. شاعر با استفاده از ترکیب‌های آشنا و تغییر دادن انتظار خواننده، از جمله‌هایی معمولی یا تصویری شناخته‌شده، نتیجه‌ای تازه و خنده‌آور بیرون می‌کشد.
یکی از سروده‌های مجموعه، «مصرع زیبا»، نمونه روشنی از این رویکرد است. در این شعر، عبارت تکرارشونده «تو نبودی» در موقعیت‌های گوناگون می‌آید و هر بار معنایی تازه به فضای شعر می‌دهد. از اجرای یک برنامه و انتظار برای امضا گرفته تا تصویرهای مربوط به مرکز تهران، کله‌پزی، دعوا، سفره صبحانه و یک مصرع شاعرانه، همه در زنجیره‌ای طنزآمیز کنار هم قرار می‌گیرند. همین رفت‌وآمد میان زبان روزمره، تصویرهای اجتماعی و بیان ادبی، از ویژگی‌های قابل‌توجه این نمونه است.
در «مصرع زیبا»، شوخی از راه تکرار، جابه‌جایی زمینه و برخورد میان عبارت‌های جدی و موقعیت‌های نامنتظر شکل می‌گیرد. جمله‌ای که می‌تواند در یک شعر عاشقانه یا ادبی جدی شنیده شود، در کنار وام، امضا، نان و مربا یا اعضای بدن قرار می‌گیرد و همین فاصله، طنز را پدید می‌آورد. بنابراین خواندن این مجموعه فقط دنبال کردن مضمون هر شعر نیست؛ توجه به واژه‌ها، پیوند مصراع‌ها و چگونگی تغییر فضای معنایی نیز بخشی از لذت مطالعه است.
از سوی دیگر، توضیح کتاب بر این نکته تأکید دارد که نویسنده در کنار شعرهای طنز، شاعری جدی است؛ اما این مجموعه بر بخش فکاهی کار او تمرکز دارد. همین هم‌نشینی میان وجه جدی شاعر و شعرهای طنز، به کتاب حالتی چندلایه می‌دهد. خواننده با مجموعه‌ای روبه‌روست که شوخی را در سطح واژه‌ها و موقعیت‌ها دنبال می‌کند و در عین حال، به قالب شعر و امکانات آن وفادار می‌ماند.
نویسنده کتاب جغور بغور
امید مهدی نژاد نویسنده و شاعر این مجموعه است و در «جغور بغور» بخشی از شعرهای طنز و فکاهی خود را ارائه می‌کند. آنچه از این کتاب به چشم می‌آید، علاقه او به آزمودن ظرفیت‌های زبان و ساختن موقعیت‌های طنزآمیز از کنار هم قرار دادن عناصر ناهمگون است. شعرها نشان می‌دهند که طنز می‌تواند از یک تکرار ساده، یک تعبیر آشنا یا برخورد میان لحن ادبی و تصویر روزمره شکل بگیرد.
رویکرد او در این مجموعه، بر تنوع و ترکیب استوار است؛ همان ویژگی‌ای که در عنوان کتاب نیز بازتاب پیدا کرده است. مهدی نژاد در نمونه‌ای مانند «مصرع زیبا»، از یک ساختار تکرارشونده برای پیوند دادن موقعیت‌های مختلف استفاده می‌کند و به این ترتیب، شعر را به عرصه‌ای برای بازی با انتظار خواننده تبدیل می‌سازد. اگر به شعر طنز فارسی و شوخی‌های زبانی علاقه دارید، این مجموعه فرصتی برای آشنایی با وجه فکاهی کار او فراهم می‌کند.
خرید کتاب جغور بغور به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟
خرید کتاب «جغور بغور» به خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که شعر طنز، شعر فکاهی و بازی‌های زبانی را دوست دارند و می‌خواهند در کنار خنده، از دقت در ساختار و انتخاب واژه‌ها هم لذت ببرند. اگر از شعرهایی استقبال می‌کنید که عبارت‌های ادبی را در موقعیت‌های روزمره قرار می‌دهند، این کتاب می‌تواند با سلیقه شما هماهنگ باشد.
این مجموعه برای کسانی مناسب است که از طنز مبتنی بر تکرار، غافلگیری و کنار هم نشستن تصویرهای متفاوت لذت می‌برند. همچنین اگر به تجربه‌های زبانی در شعر علاقه دارید و دوست دارید ببینید یک عبارت ثابت چگونه در زمینه‌های گوناگون تغییر معنا می‌دهد، «جغور بغور» انتخابی خواندنی است. انتظار شما از کتاب باید مجموعه‌ای متنوع از شعرهای طنز و فکاهی باشد؛ شعرهایی که بهتر است در کنار هم خوانده شوند تا ترکیب کلی و حال‌وهوای خاص مجموعه را آشکار کنند.
در نهایت، «جغور بغور» را می‌توان برای مطالعه‌ای سبک، سرگرم‌کننده و زبانی انتخاب کرد؛ مجموعه‌ای که شوخی‌های خود را از دل شعر بیرون می‌کشد و با ترکیب موقعیت‌های آشنا و بیان ادبی، فضای فکاهی می‌سازد. این کتاب به‌جای تکیه بر یک موضوع واحد، خواننده را با مجموعه‌ای از مزه‌های طنز روبه‌رو می‌کند؛ درست مانند نامی که برای آن انتخاب شده است.
