انتشارات سروش و ستاره

معرفی نشر سروش و ستاره

نشر سروش و ستاره در میان ناشرانی شناخته می‌شود که آثار ادبی را با حال‌وهوای نزدیک به ذائقه‌ی عمومی منتشر می‌کنند؛ از مجموعه‌های شعر و ترانه تا کتاب‌هایی که برای خواندنِ روزمره و خلق حال‌وهوای عاشقانه و شوخ‌طبعانه تنظیم شده‌اند. در کارنامه‌ی این نشر، نام‌هایی دیده می‌شود که با ادبیات غزل و ترانه پیوند دارند و خروجی آن‌ها به شکل کتاب‌های قابل استفاده برای مخاطب بزرگسال عرضه شده است. «اس ام اس عاشقانه و طنز» نمونه‌ای روشن از این رویکرد است: کتابی با موضوع پیام‌های کوتاهِ احساسی و طنز که هم جنبه‌ی سرگرمی دارد و هم برای کسانی که دوست دارند حرف‌های دل را در قالبی موجز بیان کنند، کاربردی به نظر می‌رسد.

در کنار این نوع آثار، سروش و ستاره به انتشار کتاب‌هایی از جنس شعر نیز توجه نشان می‌دهد. در کتاب «چه کسی درد مرا می‌داند؟!: دفتر اول»، ترکیب نام نویسندگان و نقش‌های ادبی مانند ویرایش و حضور شاعر، نشان می‌دهد که این نشر به شکل‌گیری مجموعه‌های ادبی با نگاه ساختاری و رسیدگی محتوا اهمیت می‌دهد. این رویکرد باعث می‌شود خواننده با یک کتاب صرفاً شعاری یا صرفاً سرگرم‌کننده روبه‌رو نباشد، بلکه با اثری مواجه شود که هم لحن دارد و هم می‌کوشد پیامش را روان و قابل اجرا منتقل کند.

حوزه‌ی فعالیت و ژانرهای نشر سروش و ستاره

از میان عنوان‌هایی که با نام سروش و ستاره منتشر شده‌اند، می‌توان ردپای چند محور ثابت را دید: شعر و ترانه در قالب‌های نزدیک به موسیقی و همچنین متن‌های کوتاهِ احساسی و طنز که به شکل «ادبیات» عرضه می‌شوند. تمرکز اصلی این نشر بر کتاب‌های مخاطب بزرگسال است و اغلب آثار آن روی کیفیت لحن، قابل‌اجرا بودن و ارتباط با حال‌وهوای اجتماعی یا عاشقانه ساخته می‌شوند.

• شعر، غزل و ترانه با حال‌وهوای پاپ و اجتماعی
• ادبیات سرگرمی و پیام‌های کوتاهِ عاشقانه و طنز
• مجموعه‌های ادبی برای مخاطب بزرگسال با همکاری شاعران و نویسندگان

پرفروش‌ترین کتاب‌های نشر سروش و ستاره

در میان آثار پرفروش این نشر، کتاب‌هایی دیده می‌شود که هم به زبان ترانه نزدیک‌اند و هم برای کسانی که دنبال متن‌های قابل اجرا و اثرگذار هستند، جذابیت دارند.

دنیا فقط زندون که نیس

«دنیا فقط زندون که نیس» مجموعه شعر، غزل ترانه و ترانه‌های اجتماعی، خودساختگی و عاشقانه است که در سبک پاپ برای ساخت موسیقی تقدیم نگاه مخاطب می‌شود. این کتاب با محوریت زبان آهنگ و لحن ترانه، تلاش می‌کند احساسات را از مسیر شعر به قالبی نزدیک به اجرا برساند؛ به همین دلیل برای خوانندگانی که به متن‌های ترانه‌محور علاقه دارند، گزینه‌ای خواندنی و پویا به شمار می‌آید. این اثر دومین تجربه‌ی الیاس افتخاری نژاد معرفی شده و در کنار ترکیب موضوعی، با حال‌وهوای قابل گفتن و قابل خواندن شناخته می‌شود.