انتشارات بی‌گاه

عناوین این تولیدکننده

مرتب سازی براساس:

0 کالا

معرفی نشر بی‌گاه

نشر بی‌گاه با تکیه بر آثار نظریِ حوزه‌ی علوم انسانی، در مسیر آشنایی خوانندگان ایرانی با اندیشه‌های انتقادی و سنت‌های فکریِ جدی حرکت می‌کند. مخاطبِ این نشر معمولاً دنبال کتاب‌هایی است که فقط اطلاعات عمومی ندهند، بلکه چارچوب فکری و ابزار تحلیل را در اختیار بگذارند؛ از نظریه‌ی ادبی و ساختارگرایی گرفته تا خوانش‌هایی فلسفی از مفاهیم قدرت، فرهنگ و تاریخ. در مجموعه‌ی کتاب‌های منتشرشده، ردّ یک دغدغه‌ی مشترک دیده می‌شود: پیوند دادن متن، اندیشه و زمینه‌ی اجتماعی/فرهنگی، تا خواننده بتواند «چگونه فکر کردن» را هم تمرین کند.

تاریخچه‌ی نشر بی‌گاه

بی‌گاه خود را به عنوان یک نشر عمومیِ کتاب‌محور در حوزه‌ی نظریه‌های ادبی و مطالعات فکری تثبیت کرده است. حضور مترجمانی ثابت در برخی پروژه‌ها و تکرار نام‌هایی از متفکران شناخته‌شده، نشان می‌دهد که این نشر به تولید پیوسته‌ی آثار کلیدی علاقه دارد؛ آثاری که بتوانند به بحث‌های زنده‌ی نقد ادبی، تحلیل روایت و نیز پرسش از سازوکارهای فرهنگی و سیاسی میدان بدهند. در کارنامه‌ی بی‌گاه، کتاب‌ها غالباً به صورت ترجمه‌های پژوهشی یا تالیف‌های نظری عرضه می‌شوند و همین رویکرد، به شکل‌دهی یک خوانش منسجم از «کتاب نظری» در بازار کمک کرده است.

حوزه‌ی فعالیت و ژانرهای نشر بی‌گاه

کتاب‌های این نشر بیش از هر چیز در مرز میان نقد ادبی، نظریه‌ی روایت و فلسفه‌ی فرهنگی قرار می‌گیرند. بسیاری از آثار، از مفاهیم ساختارگرایی و نظریه‌ی ادبی آغاز می‌کنند و سپس آن را به خواندن متن، بررسی ساخت روایت و یا فهم مسئله‌های اجتماعی-فرهنگی پیوند می‌زنند. بی‌گاه همچنین به سراغ بحث‌های سیاسی و تاریخی می‌رود، اما آنها را از زاویه‌ی تحلیل فرهنگی و مفهومی پیش می‌برد.

  • نقد ادبی و نظریه‌ی ادبیات
  • ساختارگرایی، زبان‌شناسی و تحلیل روایت
  • فلسفه و اندیشه‌ی انتقادی در حوزه‌ی فرهنگ و سیاست

پرفروش‌ترین کتاب‌های نشر بی‌گاه

این فهرست نشان می‌دهد بی‌گاه در میان کتاب‌دوستانِ علاقه‌مند به نظریه‌های ادبی و خوانش‌های فلسفی، با چه نوع آثاری بیشتر دیده می‌شود.

ابداع سنت

«ابداع سنت» به فرایند رسمی‌سازی و آیینی‌سازیِ سنت‌ها می‌پردازد و ایده‌ی اصلی آن این است که بسیاری از مجموعه‌های نمادین، الزاماً از یک تبار تاریخیِ روشن و طبیعی بیرون نمی‌آیند؛ بلکه در شرایط اجتماعی-سیاسی ساخته می‌شوند و با ارجاع به گذشته معنا پیدا می‌کنند. این کتاب از مسیر بحث‌های پژوهشی نشان می‌دهد تکرارِ تحمیلیِ آیین‌ها چگونه می‌تواند به هویت‌سازی و سامان‌دهی روابط جمعی کمک کند. نسخه‌ی فارسی با ترجمه‌ی محمد نبوی در دسترس خوانندگان قرار گرفته است.

میراث ناممکن

«میراث ناممکن» اثری نظری و پژوهشی است که نسبت نظریه‌ی ادبی با ادبیات فارسی را موضوع بررسی قرار می‌دهد. حسام نقره‌چی با نگاهی انتقادی، تاریخچه‌ی شکل‌گیری نظریه‌ی ادبی در غرب و نیز وضعیت آن در فضای فکری ایران را پی می‌گیرد و این پرسش را پیش می‌کشد که آیا می‌توان به سمت نظریه‌ای بومی برای ادبیات فارسی رفت یا باید همچنان به چارچوب‌های وارداتی تکیه کرد. کتاب در فصل‌بندی خود، تعریف و کارکردهای ادبیات و بحران‌های نظریه‌پردازی را دنبال می‌کند و در پایان، مسیر گفت‌وگوی خلاق میان سنت و نظریه‌ی مدرن را پیشنهاد می‌دهد.

ابداع دشمن،فاشیسم ابدی

«ابداع دشمن،فاشیسم ابدی» مجموعه‌ای از دو مقاله است که امبرتو اکو آن را در کنار هم قرار داده است: نخست با تمرکز بر مفهوم دشمن‌داشتن و این ایده که وقتی دشمنی وجود ندارد، سازوکارهای قدرت می‌توانند برای ایجاد آن دست به «ابداع» بزنند. مقاله‌ی دوم به «فاشیسم ابدی» می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه برخی منطق‌های سیاسی-فرهنگی می‌توانند به شکل مبهم و تداوم‌دار بازتولید شوند. ترجمه‌ی فارسی این اثر با ترجمه‌ی محمد نبوی منتشر شده است و برای خوانندگانی جذاب است که تاریخ و سیاست را از منظر تحلیل مفهومی دنبال می‌کنند.

میشل فوکو از نگاه من : فضای ادبی

«میشل فوکو از نگاه من : فضای ادبی» کتابی است که موریس بلانشو در آن، فوکو را در «فضای ادبی» می‌خواند و رابطه‌ی میان نگاه فلسفی و جایگاه ادبی او را برجسته می‌کند. در این اثر، روایت بر محور فهمی از فوکو شکل می‌گیرد که در عین توجه به چهره‌ی متفکر، به تجربه‌ی ادبی و کیفیت نوشتن نزدیک می‌شود. ترجمه‌ی فارسی با افشین جهاندیده منتشر شده است و برای خوانندگانی مناسب است که دوست دارند به جای معرفیِ صرف، با نگاهِ یک نویسنده‌ی مهمِ ادبی به میشل فوکو آشنا شوند.

بوطیقای ساختارگرا

«بوطیقای ساختارگرا» نوشته‌ی تزوتان تودوروف است و با ترجمه‌ی محمد نبوی در نشر بی‌گاه منتشر شده. این کتاب روایتی فشرده اما کاربردی از سنت ساختارگرایی در نظریه‌ی ادبی ارائه می‌کند و می‌کوشد اصول، مقوله‌ها و مفاهیم کلیدیِ این رویکرد را به خواننده نشان بدهد. در ادامه، بحث به سمت چگونگی به‌کارگیری ساختارگرایی در تحلیل متون ادبی پیش می‌رود و توجه ویژه‌ای به عناصر سازنده‌ی داستان دارد؛ مثل نقش شخصیت‌ها، حوادث و روابط میان آنها. برای دانشجویان و پژوهشگران ادبیات و همچنین علاقه‌مندان به تحلیل روایت، یک دروازه‌ی جدی به حساب می‌آید.