انتشارات حکمت و فلسفه ایران

معرفی نشر حکمت و فلسفه ایران

حکمت و فلسفه ایران، نامی است که معمولاً برای مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران به کار می‌رود؛ نهادی دولتی و مستقر در تهران که مأموریت اصلی‌اش پیشبرد پژوهش در حوزه‌های فلسفه، حکمت و شاخه‌های وابسته است. این ناشر با تمرکز بر آثار پژوهشی و نظری، کوشیده گفت‌وگوهای فلسفی را از فضای دانشگاهی به زبان کتاب و متن ماندگار نزدیک کند و مسیر مطالعه‌ی جدی در سنت‌های فلسفی و عرفانی را برای کتاب‌خوانان فراهم سازد. در کنار فعالیت‌های پژوهشی، در انتشار نیز نقش فعالی دارد و کتاب‌ها و فصلنامه‌های تخصصی را در دستور کار خود می‌گذارد.

تاریخچه‌ی نشر حکمت و فلسفه ایران

ریشه‌های این جریان در مهرماه ۱۳۵۳ بازمی‌گردد؛ زمانی که سیدحسین نصر، مؤسسه را با نام اولیه «انجمن شاهنشاهی حکمت و فلسفه ایران» پایه‌گذاری کرد. پس از دگرگونی‌های پس از انقلاب اسلامی، فعالیت‌ها مدتی دستخوش تغییر شد و سپس با نام «انجمن فلسفه و حکمت اسلامی» دوباره از سر گرفته شد. در ادامه، انجمن زیر نظر وزارت علوم و در قالب دو پژوهشکده‌ی «حکمت و ادیان» و «تاریخ و فلسفه‌ی علم» به فعالیت پرداخت. از ۱۳۸۰ با موافقت شورای گسترش آموزش عالی، انجمن از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی جدا شد و در ۱۳۸۱ با عنوان «مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران» و در شش گروه پژوهشی فعالیت خود را آغاز کرد. مسیر این نهاد در سال‌های بعد با حضور چهره‌های برجسته و تداوم برنامه‌های پژوهشی، به تولید و انتشار آثار فکری در موضوعات اصلی خود انجامیده است.

حوزه‌ی فعالیت و ژانرهای نشر حکمت و فلسفه ایران

حکمت و فلسفه ایران، تمرکز روشنی بر فلسفه و موضوعات پیرامون آن دارد. کار در این حوزه، معمولاً هم به سنت‌های کلاسیک و هم به بحث‌های معاصر و میان‌رشته‌ای نزدیک می‌شود و دامنه‌ی فعالیت از حکمت اسلامی تا فلسفه‌ی غرب و نیز پیوند فلسفه با علم و دین را دربر می‌گیرد. در بسیاری از فعالیت‌های این مؤسسه، هدف، شناسایی شاخه‌های نوین، طرح مسئله‌های سنتی با رویکردی جدید و همچنین تصحیح، ترجمه و تألیف متون فلسفی، عرفانی و کلامی است.

• حکمت اسلامی و فلسفه‌ی غرب
• کلام، ادیان و عرفان و فلسفه‌ی تطبیقی
• منطق و تاریخ و فلسفه‌ی علم، همراه با مطالعات علم و فلسفه‌ی دین

چهره‌های پژوهشی و فضای فکری

این مؤسسه طی سال‌ها میزبان اساتید و پژوهشگرانی از طیف‌های مختلف فلسفی بوده است؛ از جمله سیدجلال‌الدین آشتیانی، عباس زریاب خویی، جواد مصلح، هانری کربن، توشیهیکو ایزوتسو، ویلیام چیتیک، و غلامرضا اعوانی. حضور چنین نام‌هایی نشان می‌دهد که نشر حکمت و فلسفه ایران، فقط به یک گرایش محدود نمی‌شود و تلاش دارد تصویر گسترده‌تری از میدان فلسفه را در قالب کتاب و متن‌های پژوهشی پیش چشم مخاطب قرار دهد.