آوانوشت
عناوین این تولیدکننده0 کالا
معرفی نشر آوانوشت
آوانوشت در فضای نشرِ ادبیات معاصر شناخته میشود و با تکیه بر سلیقهی جدی در انتخاب متن، سراغ آثاری میرود که هم از نظر زبان و فرم، تجربهی تازهای برای خواننده میسازند و هم امکان گفتوگو با ادبیات جهان را فراهم میکنند. در کارنامهی این نشر، نام نویسندگان داستانی فرمگرا و همچنین ترجمهی متنهای ادبی مطرح دیده میشود و همین ترکیب، باعث شده مخاطبانی که دنبال روایتهای متفاوت و خیالپردازیهای دقیقاند، آثار آوانوشت را جدی دنبال کنند.
تاریخچهی نشر آوانوشت
آوانوشت مسیر کاری خود را با انتشار مجموعههایی از ادبیات داستانی و ترجمهی آثار ادبی پیش برده و در دورههای مختلف، سرفصلهایی از کارِ نویسندگان ایرانی و نیز مترجمان پرکار در حوزهی ترجمه را برجسته کرده است. در گفتوگوهای مرتبط با صنعت چاپ نیز، مدیر آوانوشت دربارهی نقش هزینهی کاغذ در فرایند انتشار و همینطور نگاه انتخابگرانهی ناشر به کیفیت کاغذ، اشاره کرده است. حاصل این رویکرد، تداوم انتشار کتابهایی است که برای مطالعهی طولانیمدت طراحی و انتخاب شدهاند.
حوزهی فعالیت و ژانرهای نشر آوانوشت
این نشر عمدتاً در حوزهی ادبیات داستانی و نیز ترجمهی ادبیات جهان فعال است؛ از رمانها و روایتهای کوتاهتا بلند گرفته تا متنهای شعری روایی. مخاطبان آوانوشت معمولاً به کتابهایی جذب میشوند که در آنها، زبان و ساختمان روایت صرفاً وسیله نیست، بلکه خودِ متن نقش اصلی را میگیرد.
- ادبیات داستانی معاصر و رمان
- ترجمهی ادبیات جهان (داستان و شعر روایی)
- حکایتپردازی و روایتهای فرمی
پرفروشترین کتابهای نشر آوانوشت
پرفروشترین کتابهای آوانوشت معمولاً از یک ویژگی مشترک برخوردارند: ساختن جهانی که با تکیه بر تصویر، زمان و زبان، خواننده را تا پایان داستان همراه نگه میدارد.
الف
«الف» با عنوان «El Aleph»، مجموعهای از داستانهای کوتاهِ خورخه لوئیس بورخس است که در آن، مفاهیمی چون زمان، جاودانگی، مرگ و دوگانگیِ انسان، در قالب حکایتهایی خیالپرداز و در عین حال دقیق دنبال میشود. این کتاب، با تکیه بر جهانهای چندلایه و امکانهای نامتناهیِ روایت، به خواننده اجازه میدهد تا بارها معنای «دیدن» و «فهمیدن» را از زاویههای تازه مرور کند. «الف» در ترجمهی طاهرنوکنده عرضه شده است.
حکایت نعنا
«حکایت نعنا» اثری داستانی از علیمراد فدایینیا است که در مسیر کارنامهی او قرار میگیرد؛ نویسندهای که به زبانِ روایت و چرخشهای فرمی در ساخت جهان داستانی توجه جدی دارد. در این کتاب، حکایت با لحن خاصِ نویسنده پیش میرود و مخاطب با تجربهای متفاوت از روایت روبهرو میشود؛ تجربهای که بیش از آنکه بر خطیبودنِ رویدادها تکیه کند، با تصاویر و ضرباهنگ متن جلو میرود. این اثر از همان دست کتابهایی است که خواندنش به دقت و مکث نیاز دارد.
بی بیان
«بی بیان» عنوانِ اثری داستانی از علیمراد فدایینیا است که نشاندهندهی گرایش او به ساختن فضاهای رواییِ خاص و زبانی است که خودِ متن را به عنصر اصلی داستان تبدیل میکند. فدایینیا معمولاً روایت را از حالتِ توضیحدادن صرف بیرون میکشد و آن را به تجربهای نزدیک میکند که در آن، خاطره، تصویر و آهنگ جملهها همراهِ خواننده پیش میروند. «بی بیان» در همین چارچوب عرضه میشود: رمانی که از مسیر فرم و زبان، معنا را شکل میدهد.
ایستگاه زیما
«ایستگاه زیما» ترجمهی پوران صلحکل از اثر یوگئی یوتوشنکو است؛ متنِ شعری/رواییِ مشهور که در آن، بازگشت به زادگاه و گفتوگو دربارهی جستوجوی ارزشها نقش پررنگی دارد. این شعر روایی با حساسیت به فضای پس از دوران استالین و همچنین اشاره به نقطههای حساسِ سیاسی آن دوره شناخته میشود. خواننده در جریان متن، با ترکیبی از خاطره، تأمل و روایتپردازی روبهرو میشود که هم جنبهی عاطفی دارد و هم از نظر مضمون، پرسشبرانگیز است.
سوغات
«سوغات (پنج حکایت)» اثری از علیمراد فدایینیا است که شامل پنج حکایت میشود. طبق معرفی کتاب، این حکایتها پیشتر در هفتهنامهی «تماشا» منتشر شده بودند و اکنون در قالب یک مجموعه با نگاه رواییِ واحد کنار هم قرار میگیرند. فدایینیا در «سوغات» مثل بسیاری از کارهایش با فرم و ساختار روایت بازی میکند و به جای اتکا به یک خط داستانی ثابت، به آهنگِ پیشروی حکایتها توجه نشان میدهد. نتیجه، کتابی است که هم حالوهوای دورهی نویسنده را حمل میکند و هم از نظر خوانش، چندلایه پیش میرود.