انتشارات افراز

انتشارات افراز

عناوین این تولیدکننده

مرتب سازی براساس:

0 کالا

معرفی نشر افراز

افراز ناشری تخصصی در حوزه‌ی ادبیات نمایشی و داستانی است؛ ناشری که از سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را با مدیریت اعظم کیان‌افراز آغاز کرده و در ادامه، به انتشار گسترده‌ی آثار در زمینه‌های تئاتر، نمایشنامه و همچنین کتاب‌های آموزشی تئوری و عملیِ تئاتر و سینما پرداخته است. در کنار آن، افراز به سراغ تولید و ترجمه‌ی آثار داستانی رفته و برای علاقه‌مندان به نوشتن، نقد و روایت نیز کتاب منتشر می‌کند؛ از داستان کوتاه و رمان تا شعر. آنچه در کارنامه‌ی این نشر پررنگ است، نگاه حرفه‌ای به متن و اجرا و توجه به پیوند هنر با اندیشه و تجربه‌ی انسانی است.

تاریخچه‌ی نشر افراز

افراز از سال ۱۳۸۰ با مدیریت اعظم کیان‌افراز شکل گرفت و به‌تدریج مسیر خود را در انتشار ادبیات نمایشی و داستانی تثبیت کرد. در این میان، توسعه‌ی کتاب‌های پژوهشی و ثبت تجربه‌ی شفاهی تئاتر ایران جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد و مجموعه‌ی «تئاتر ایران در گذر زمان» به عنوان یک خط ثابت پژوهشی در کارهای این نشر دنبال شد. افراز همچنین در مراسم «اردیبهشت تئاتر ایران» به عنوان ناشر برتر برگزیده شده و در سال‌های مختلف، نامش در فهرست انتخاب‌ها و تقدیرهای ادبی و نمایشی دیده شده است.

حوزه‌ی فعالیت و ژانرهای نشر افراز

افراز در چند محور اصلی فعالیت می‌کند: از یک سو ادبیات نمایشی و کتاب‌های مرتبط با تئاتر و سینما، از سوی دیگر کتاب‌های داستانی و پژوهشی، و در کنار این‌ها توجه به شعر و آثار بینارشته‌ای. در بسیاری از کتاب‌ها، هم جنبه‌ی هنری و هم جنبه‌ی آموزشی و تحلیلی با هم پیش می‌روند تا خواننده تنها با یک متن سرگرم‌کننده روبه‌رو نباشد، بلکه بتواند نگاه دقیق‌تری هم پیدا کند.

  • ادبیات نمایشی؛ تئاتر، نمایشنامه و کتاب‌های آموزشی تئوری و عملیِ اجرا
  • داستان و رمان؛ نقد، داستان‌نویسی، روایت کوتاه و پژوهش‌های مرتبط
  • سینما و فیلمنامه و همچنین آثار بینارشته‌ای در حوزه‌ی فلسفه‌ی هنر و نظریه

پرفروش‌ترین کتاب‌های نشر افراز

در میان پرفروش‌های افراز، ترکیبی از نمایشنامه‌های تاثیرگذار، رمان‌های پرکشش و آثار نظری دیده می‌شود؛ کتاب‌هایی که هم در فضای هنر و اجرا می‌درخشند و هم در ساحت روایت و خوانش اجتماعی.

به سوی دوزخ

«به سوی دوزخ… ای بی گناهان» نمایشنامه‌ای فلسفی از بختیار علی است که دوزخ را نه به عنوان جایگاه گناهکاران، بلکه سرنوشتِ آدم‌های بی‌گناه مطرح می‌کند. در این جهان، محکومیت و شکنجه با نوعی سکوت ابدی همراه می‌شود؛ گویی آدم‌ها در نهایت، یا سپاس می‌گویند یا راهِ رهایی را در پایان دادن به خود می‌یابند. ترجمه‌ی آراکو محمودی، متن را با لحن و فضای خاصش برای مخاطب فارسی‌زبان قابل‌دسترسی می‌کند و تماشای این تناقض تکان‌دهنده را به تجربه‌ای فکری بدل می‌سازد.

همه چیز فرو می پاشد

«همه چیز فرو می پاشد» رمانی از چینوا آچه‌به است که با نگاهی رو به درون، فروریختن یک نظم اجتماعی را به تصویر می‌کشد. داستان به لایه‌های زندگی مردمِ پیش از استعمار نزدیک می‌شود و نشان می‌دهد چگونه با ورود قدرت‌های بیرونی، نه فقط فردها، بلکه نهادهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و حتی مذهبی نیز دچار بحران می‌شوند. این رمان با اتکا به شخصیت‌پردازی و جزئیات زندگی روزمره، پیچیدگی جامعه‌ی سنتی را یادآوری می‌کند و از دل آن، فروپاشی را ملموس و عینی جلوه می‌دهد.

عطش مبارزه - 1

«عطش مبارزه - ۱» کتاب اول از سه‌گانه‌ی سوزان کالینز است که تصویری خیالی اما نفس‌گیر از جهانی کنترل‌شده ارائه می‌دهد. در این روایت، نهادهای قدرت با تکیه بر مسابقه‌ای سالانه، خشونت را به ابزار اداره‌ی جامعه تبدیل می‌کنند؛ مسابقه‌ای که در آن، از میان بخش‌های مختلف کشور، پسر و دخترِ نوجوان با قرعه انتخاب می‌شوند و به میدان مبارزه فرستاده می‌شوند. خواننده با ماجرای بقا، مقاومت و شکستنِ قواعدی روبه‌رو می‌شود که زندگی را به نمایش تبدیل کرده‌اند.

ستوان آینیشمور

«ستوان آینیشمور» نمایشنامه‌ای از مارتین مک‌دوناست که در ایران با ترجمه‌ی زهرا جواهری منتشر شده است. متن در فضای جزیره و جامعه‌ای کوچک می‌گذرد و با طنزی تیز در کنار خشونت، وضعیت انسانی و سیاسی را به شکل تلخ و تکان‌دهنده‌ای کنار هم می‌نشاند. نقطه‌ی شروع بحران، مرگ یک گربه و واکنش‌های زنجیره‌ای شخصیت‌هاست؛ واکنش‌هایی که آرام‌آرام به جدال‌های شدید می‌انجامد. این نمایش با بازی میان رفاقت، کینه و انگیزه‌های پنهان، تلخی جنگ و درگیری‌های قدیمی را دوباره زنده می‌کند.

عطش مبارزه: اشتعال

«عطش مبارزه: اشتعال» ادامه‌ی مسیر قهرمانان را در جهانی دنبال می‌کند که ظاهراً آرام شده، اما زیرپوستِ ماجرا، تنش و خشم جمع شده است. کاپیتول بار دیگر به نمایش قدرت متوسل می‌شود و کوشش می‌کند با کنترل رسانه و ترس، جلوی گسترش نافرمانی را بگیرد. در چنین وضعی، شخصیت‌ها در فشارِ تازه قرار می‌گیرند و هر تصمیم، می‌تواند به شعله‌ورتر شدن بحران منجر شود. این کتاب، در امتداد سه‌گانه، از رابطه‌ی خشونت و سیاست می‌گوید و خواننده را میان بقا و شورش نگه می‌دارد.

عطش مبارزه: زاغ مقلد

«عطش مبارزه: زاغ مقلد» جلد سوم از سه‌گانه‌ی سوزان کالینز است و روایت را به نقطه‌ی پایانیِ جنگِ میان مردم و کاپیتول نزدیک می‌کند. در این بخش، شورش گسترده‌تر می‌شود و امید و نمادها نقشی جدی در جهت‌دادن به مقاومت پیدا می‌کنند. کنیس به عنوان چهره‌ای که مردم به او امید بسته‌اند، باید از مرزهای خطر عبور کند تا امکان ادامه‌ی مبارزه فراهم شود. کتاب، هم‌زمان با پیش رفتن وقایع، نشان می‌دهد پیروزی همیشه ساده نیست و بهایِ آن می‌تواند سنگین و دردناک باشد.

پس از سقوط و حادثه در ویشی

«پس از سقوط و حادثه در ویشی» مجموعه‌ای از نمایشنامه‌های آرتور میلر است که در یک قاب، دغدغه‌ی اخلاق، مسئولیت و وجدان انسانی را دنبال می‌کند. در بخش «پس از سقوط»، فضای انتظار و مواجهه با گذشته، ذهن شخصیت‌ها را درگیر می‌کند و بحثِ درستی و گناه را پررنگ جلو می‌سازد. در «حادثه در ویشی»، روایت در دوران جنگ و اشغال می‌گذرد و با تمرکز بر ظهور فاشیسم و خشونت علیه یهودیان، نشان می‌دهد چگونه انتخاب‌های فردی و توجیه‌ها می‌توانند به فاجعه ختم شوند. متن‌ها برای تماشاگر امروز هم پرسش‌برانگیز و زنده‌اند.

هلن

«هلن» تراژدیِ اوریپید است که در آن، داستان هولرمی و روایت‌های مشهور درباره‌ی هلن دگرگون می‌شود. در این نمایشنامه، اوریپید روایتی متفاوت ارائه می‌کند: گفته می‌شود هرا شبحی شبیه هلن می‌سازد و به جای خودِ هلن، آن شبح ربوده می‌شود؛ در نتیجه، سرنوشت واقعیِ هلن و شکلِ ارتباط او با دیگران، ابعاد تازه‌ای پیدا می‌کند. «هلن» از همان مسیر آشنای اسطوره‌ها می‌رود، اما با تغییر در نقطه‌ی آغاز روایت، پرسش‌هایی درباره‌ی حقیقت، سرنوشت و مسئولیت اخلاقی مطرح می‌کند.

نقشه و قلمرو

«نقشه و قلمرو» رمانی از میشل ولبک است که از خلال داستان، به جهانِ هنرمند بورژوا و شیوه‌ی زندگی شخصیت‌ها نگاه انتقادی می‌دوزد. این رمان با شوخی و هجو، در برابر سبک‌های رایجِ نمایشِ خود و مناسبات اجتماعی می‌ایستد و تلاش می‌کند منش و رفتار آدم‌ها را زیر ذره‌بین قرار دهد. در این روایت، نقش هنر و جایگاه هنرمند، به یک میدانِ بحث تبدیل می‌شود؛ میدانی که هم زیبایی دارد و هم بی‌ثباتی. خواننده با نوعی زوال ساختارها و فروپاشی تدریجی روبه‌رو می‌شود که پشت نقابِ زندگی روزمره پنهان شده است.

شهر نوازندگان سفید

«شهر نوازندگان سفید» رمانی از بختیار علی است که روایتش با فضای هولناکِ نسل‌کشی کردها گره می‌خورد. داستان در جنوب عراق می‌گذرد و به روایت‌هایی نزدیک می‌شود که درباره‌ی زنده‌به‌گورکردن کودکان و زنانِ بی‌دفاع سخن می‌گویند؛ از همین رو، کتاب هم از جنس روایت تاریخی است و هم از جنس تجربه‌ی انسانیِ تکان‌دهنده. در کنار فضای سنگین، عناصر رواییِ متنوع و تنش‌های درونی شخصیت‌ها سبب می‌شود داستان فقط یک گزارش نباشد و به یک خوانش عمیق‌تر از رنج، حافظه و قدرت کلمه تبدیل شود.

نظریه سیاسی و فیلم

«نظریه سیاسی و فیلم: از آدورنو تا ژیژک» اثری از ایان فریزر است که می‌کوشد پیوند میان نظریه‌ی سیاسی و تحلیل فیلم را روشن کند. کتاب در قالب فصل‌هایی سازمان یافته که هر فصل، به یک نظریه‌پرداز و یک فیلم مشخص می‌پردازد و از خواننده می‌خواهد رابطه‌ی میان ایده‌ها و تصویر را جدی بگیرد. در این مسیر، طیف گسترده‌ای از اندیشمندان بررسی می‌شوند و تلاش می‌شود نشان داده شود چگونه می‌توان از چارچوب‌های نظری برای تحلیل سیاسی، روان‌کاوانه و جامعه‌شناختی فیلم‌ها بهره گرفت. این کتاب برای علاقه‌مندان مطالعات فرهنگی و سینما جذابیت ویژه دارد.

زمانی که یک اثر هنری بودم

«زمانی که یک اثر هنری بودم» رمانی از اریک امانوئل اشمیت است که از لحظه‌ی سقوطِ روحی یک جوان آغاز می‌شود: او که در آستانه‌ی خودکشی است، درست در همان نقطه با هنرمندی نابغه و ثروتمند روبه‌رو می‌شود. این مواجهه، مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد و جهان تازه‌ای پیش پایش می‌گذارد؛ جهانی که در آن، زیبایی، ثروت، شهرت و هنر به هم گره می‌خورند. کتاب غیرمتعارف بودنِ روایت را حفظ می‌کند و می‌کوشد با نگاه فلسفی، مفهوم هویت و نسبت انسان با «هنر» را در دل یک داستان پیش ببرد.

نمایش یک رویا

«نمایش یک رویا» از آگوست استریندبرگ است و فضای آن با نگاهِ رویاگونه آغاز می‌شود. در این نمایشنامه، دختری که فرشته نامیده می‌شود، از آسمان به زمین می‌آید تا زندگی انسان‌ها را ببیند و نسبتِ آدم‌ها با جهان را از نزدیک مشاهده کند. این حضورِ فرشته‌گون به داستان جنبه‌ای تمثیلی می‌دهد و باعث می‌شود هر رفتار انسانی معناهای پنهان‌تری پیدا کند. تضاد میان نگاه معصومانه و پیچیدگی زندگی زمینی، زمینه‌ی کشف و تأمل را برای تماشاگر فراهم می‌کند و «رویا» را به یک وسیله‌ی پرسش تبدیل می‌سازد.

هتل انتهای جاده

«هتل انتهای جاده» داستانی از استیون کینگ است که با موقعیت دو مجرم آغاز می‌شود؛ کسانی که از دست پلیس می‌گریزند و در جاده‌ای دورافتاده به هتلی مرموز می‌رسند. داستان در چند صحنه‌ی کوتاه و فشرده پیش می‌رود و با ایجاد حس خطر و انتظار، مخاطب را در مسیرِ نااطمینانی نگه می‌دارد. این روایت کوتاه، هم تعلیق دارد و هم رنگ‌وبویی از وحشت و خیال؛ از آن جنس ماجراهایی که نشان می‌دهد گاهی یک انتخاب کوچک در لحظه‌های بحرانی می‌تواند آدم را به دنیایی دیگر ببرد.

پلیکان

«پلیکان» نمایشنامه‌ای از آگوست استریندبرگ است که به روابط خانوادگی و فشارهای روانی می‌پردازد. این متن، در فضایی اندوهگین جریان دارد و با محوریت یک مادرِ داغدار پیش می‌رود؛ مادری که درگیر گذشته‌ی خود و پیامدهای تصمیم‌هایش است و آرام‌آرام، روابط میان او و فرزندانش آشکارتر می‌شود. در این داستان، مفاهیمی مثل گناه، فریب و فروپاشیِ پیوندها خودشان را در رفتار شخصیت‌ها نشان می‌دهند. عنوان «پلیکان» نیز با نمادپردازیِ خاص، به شکل استعاری بر نگاه سخت و پرتنش خانواده سایه می‌اندازد و پایان را به اوج درگیری می‌رساند.

دیالوگ

«دیالوگ: هنر کنش کلامی بر صفحه، صحنه و پرده» اثری از رابرت مک‌کی است که به نقش دیالوگ در خلق روایت و پیشبرد کنش می‌پردازد. کتاب در چند بخش پیش می‌رود و به تعریف دیالوگ، بررسی کاستی‌ها، شیوه‌های اصلاح و طراحی گفت‌وگو می‌پردازد و نمونه‌هایی را برای چهار رسانه‌ی داستان، نمایشنامه، فیلم‌نامه و تلویزیون دنبال می‌کند. هدف کتاب این است که دیالوگ را فقط به عنوان «حرف زدن» نبینیم، بلکه آن را کنشِ مؤثر و حامل زیرمتن بدانیم؛ جایی که شخصیت‌ها از خلال گفت‌وگو شکل می‌گیرند و داستان جلو می‌رود.

سایه دزد

«سایه دزد» رمانی از مارک لوی است که در آن، پسرکی با توانایی خاص معرفی می‌شود: او می‌تواند با سایه‌ها صحبت کند و آن‌ها را بدزدد. این فرضِ فانتزی، به داستان امکان می‌دهد روابط عاطفی و لایه‌های درونی شخصیت‌ها را با زبانی ساده و نزدیک به ذهن مخاطب روایت کند. داستان از جنس سرگرمی صرف نیست و از دلِ توانایی غیرعادی، به مفاهیمی مثل دلبستگی، ترس و جست‌وجوی ارتباط انسانی نزدیک می‌شود. اگر دنبال رمانی هستید که تخیل را با احساسات واقعی پیوند بزند، این عنوان یکی از انتخاب‌های جذاب افراز است.

مولیر

«مولیر» اثر میخائیل بولگاکف است و در آن، زندگی کمدین و نویسنده‌ی فرانسوی، ژان باتیست پوکلنِ مشهور به مولیر، دستمایه‌ی یک درام تاریخی قرار می‌گیرد. محور روایت، سال‌های پایانی زندگی اوست؛ زمانی که به خاطر نوشتن نمایش‌هایی مانند «تارتوف»، «دن‌ژوان» و «مردم‌گریز» با مخالفت‌ها و فشارهای قدرت‌های مذهبی روبه‌رو می‌شود. در این میان، رابطه‌ی مولیر با لویی چهاردهم فراز و فرود دارد و در نهایت، جدال میان هنر و قدرت، سرنوشت نابغه را رقم می‌زند. این نمایشنامه بیشتر از آنکه روایتِ صرف تاریخ باشد، درباره‌ی هزینه‌ی آزادیِ هنرمند است.