بازی شعر نمایش لوپه تو

معرفی مجموعه‌ی بازی، شعر، نمایش

مجموعه‌ی بازی، شعر، نمایش اثری از افسانه شعبان نژاد برای خردسالان و فضای پیش‌دبستانی است که پیوندی خوش‌خوان میان شعر، تصویر و اجرای نمایشی می‌سازد. در این مجموعه، روایت‌ها با زبان ساده و کودکانه پیش می‌روند و روی ریتم، تکرار و جمله‌های کوتاه تکیه دارند تا هم برای گوش دادن و هم برای همراهی در فضای بازی جذاب باشند. بخش نمایشی کتاب‌ها نیز به گونه‌ای طراحی شده که بزرگ‌ترها بتوانند با ابتکار خود و کمک کودکان، بازی‌های نقش‌آفرینی و وانمود را اجرا کنند و کودک را در یادگیریِ راحت‌تر همراهی کنند.

طرح و داستان کلی مجموعه‌ی بازی، شعر، نمایش

این مجموعه از چند داستان تصویری کوتاه تشکیل شده که هر جلد، یک موقعیت بازی‌محور را دنبال می‌کند: شخصیت‌ها یا اشیا درگیر یک دغدغه‌ی کودکانه می‌شوند و با حرکت‌های ساده، گفتگوهای کوتاه و فضای شاعرانه، امکان بازی و تمرین را فراهم می‌آورند. شعر و ترانه در کنار روایت می‌آید تا لحظه‌های تکرارشونده‌ی کتاب، به گفتن و بازی کردن نزدیک شود؛ سپس مخاطب می‌تواند همان صحنه‌ها را در قالب نمایش‌های کودکانه بازسازی کند. نتیجه یک چرخه‌ی سرگرمی-یادگیری است که هم برای خواندنِ جمعی مناسب است و هم برای اجرا در لحظه.

کتاب‌های مجموعه‌ی بازی، شعر، نمایش

سه جلد از این مجموعه که در کنار هم تصویری روشن از فضای شاعرانه و بازی‌محور کتاب‌ها ارائه می‌دهند.

با من بیا عروسک

در این جلد، عروسکی گوشه‌نشین شده و برای همراهی گریه می‌کند. گالّه و موش و ماهی هرکدام راهی برای بردن عروسک به خانه دارند، اما هیچ‌کدام دقیقاً همان جایی نیست که عروسک دلش می‌خواهد. داستان با شعر و ریتمِ آشنا جلو می‌رود و کودک را به دنبال کردنِ پی‌درپیِ پیشنهادهای شخصیت‌ها دعوت می‌کند. در فضای این قصه، کودک با مفهوم «تنها نبودن» و پیدا کردنِ جای مناسب برای یک دوست همراه می‌شود؛ همراهی‌ای که می‌تواند پایه‌ی یک بازی نمایشی ساده هم باشد.

من این طرف، تو اون طرف

«موش‌موشی» برای بازی الاکلنگ درست کرده است و دنبال کسی می‌گردد تا با هم سرگرم شوند. فیل از راه می‌رسد، اما به خاطر اندازه و سنگینی‌اش برای این بازی مناسب نیست. بعد مورچه می‌آید و دوباره مسئله بر سر «اندازه» و هماهنگی است؛ تا این‌که خاله‌ی موشه از راه می‌رسد و حالا امکان بازی فراهم می‌شود. کتاب از شعر و جمله‌های کوتاه استفاده می‌کند تا کودک به شکل ریتمیک با موقعیت‌ها همراه شود. این جلد برای اجرای نمایشی هم مناسب است: می‌شود بچه‌ها را در نقش شخصیت‌های بازی قرار داد و با حرکت‌های ساده، مفهوم جفت و جور شدن را تمرین کرد.

نخودی نرو تو دیگ آش

در این قصه، نخودی از دیگ آش بیرون می‌پرد و ماجراهایش با میلِ کودکانه به رفتن به یک جای تازه شکل می‌گیرد. او دوست دارد وارد سوراخی در دیوار شود، اما سوراخ متعلق به موش است؛ از طرف دیگر، نخود به مسیر دیگری هم فکر می‌کند و این رفت‌وآمد میان «جاهای مناسب» باعث ایجاد کشش داستانی می‌شود. روایت، فضای شاعرانه دارد و روی آهنگ کلام و تکرارهای خوش‌نشست برای خردسالان طراحی شده است. کودک می‌تواند هنگام خواندن، با انجام یک بازی نمایشی ساده نیز همراه شود؛ مثلاً نقش نخود و موش را بازی کند و همان موقعیت را روی زمین یا در قالب حرکت بازآفرینی کند.