شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان اثر رناته برگمان

معرفی کتاب شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان

اگر داستانی می‌خواهید که از همان جمله‌های نخست، راوی‌اش شما را مستقیماً خطاب قرار دهد و با خونسردی از چهار بار بیوه شدن بگوید، کتاب شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان می‌تواند انتخابی متفاوت باشد. رناته برگمان، زنی با نام خانوادگی اصلی اشترله‌مان، خودش راوی این داستان است؛ زنی که زمستان را از همه فصل‌ها بیشتر دوست دارد و در میان قبرستان‌های شهر، فرصتی برای خلوت با خود پیدا می‌کند.

اما چهار شوهر متوفی چگونه در چهار قبرستان مختلف شهر پراکنده شده‌اند؟ رناته می‌گوید برای این موضوع توضیحی دارد و از خواننده می‌خواهد با دقت به حرف‌هایش گوش بدهد. همین وعده، کنجکاوی اصلی کتاب را شکل می‌دهد و شما را به دنبال کردن روایت زنی می‌برد که زندگی‌اش را از زاویه‌ای شخصی، بی‌پرده و نامتعارف تعریف می‌کند.

درباره کتاب شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان

این رمان بر پایه صدای شخصی رناته برگمان پیش می‌رود؛ صدایی که به‌جای ارائه توضیحی رسمی درباره زندگی، از تجربه‌های روزمره و نگاه خاص خودش به جهان سخن می‌گوید. او در قبرستان‌ها کار زیادی برای انجام دادن ندارد و همین خلوت، برایش فرصتی است تا کمی با خودش تنها باشد. آب دادن به گل‌ها در بهار و تابستان تنها بخشی از زندگی او در این فضاست؛ با این حال، علاقه‌اش به زمستان نشان می‌دهد که آرامش و خلوت برای او از شلوغی فصل‌های دیگر دلپذیرتر است.

موضوع چهار همسر درگذشته و چهار قبرستان، هسته کنجکاوی‌برانگیز داستان را می‌سازد؛ اما کتاب تنها با طرح یک معما خواننده را همراه نمی‌کند. شیوه بیان رناته اهمیت زیادی دارد: او با خواننده حرف می‌زند، پرسش‌هایی را پیش‌بینی می‌کند و پیش از آنکه پاسخ کامل بدهد، توجه او را به جزئیات جلب می‌کند. در نتیجه، تجربه خواندن به گفت‌وگویی نزدیک می‌شود که راوی در آن، مسیر روایت را خودش در دست دارد.

فضای کتاب از یک سو با قبرستان، خاطره و مرگ پیوند دارد و از سوی دیگر، در جزئیات ساده‌ای مانند فصل‌ها، گل‌ها و کارهای روزانه شکل می‌گیرد. همین کنار هم قرار گرفتن موضوعی سنگین با بیانی مستقیم و خودمانی، به داستان حال‌وهوایی متمایز می‌دهد. خواننده قرار نیست فقط درباره گذشته رناته اطلاعات جمع کند؛ بلکه باید به نحوه تعریف کردن او، مکث‌هایش و تأکیدش بر «خوب جمع کردن حواس» نیز توجه داشته باشد.

شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان برای کسانی ارزش خواندن دارد که از روایت‌هایی با شخصیت مرکزی غیرمعمول، فضای متفاوت و پیشروی تدریجی یک راز لذت می‌برند. کتاب انتظار شما را به سمت داستانی می‌برد که در آن، شخصیت راوی بیش از هر چیز با زبان و نگاه خودش شناخته می‌شود. بنابراین بهتر است با انتظار کشف یک روایت شخصی و کنجکاوی‌برانگیز سراغ آن بروید؛ روایتی که اطلاعاتش را یک‌باره آشکار نمی‌کند.

نویسنده کتاب شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان

نام نویسنده کتاب رناته برگمان است؛ شخصیتی که در متن، با نام خانوادگی اصلی اشترله‌مان معرفی می‌شود و داستان را از زبان خودش پیش می‌برد. پشت شکل‌گیری این شخصیت، تورستن رهده، نویسنده آلمانی، قرار دارد که در سال ۱۹۷۴ در شهر گنتهین آلمان به دنیا آمده است. ایده خلق شخصیت‌های داستان در جشن‌های خانوادگی به ذهن او رسید؛ ایده‌ای که در این کتاب به راوی‌ای با صدایی مشخص، زندگی شخصی پرحادثه و نگاه ویژه به فصل‌ها و خلوت تبدیل شده است.

رناته برگمان نخستین بار در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۳ توئیت کرد و پس از آنکه تعداد طرفدارانش به‌سرعت افزایش یافت، نخستین کتابش با عنوان شیرین نیستم، فقط قند دارم منتشر شد. این کتاب بلافاصله وارد فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های بازار کتاب آلمان شد. آشنایی با این پیشینه به خواننده کمک می‌کند تا شخصیت رناته را نه یک راوی معمولی، بلکه صدایی مستقل و شکل‌گرفته برای روایت تجربه‌های خودش ببیند.

خرید کتاب شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به رمان‌هایی علاقه دارید که داستان را از زبان شخصیتی متفاوت و با خطاب مستقیم به خواننده روایت می‌کنند، این کتاب می‌تواند برایتان جذاب باشد. همچنین اگر از فضاهایی مانند قبرستان، خاطره، مرگ و رازهای خانوادگی دور نمی‌شوید و ترجیح می‌دهید روایت را آرام‌آرام دنبال کنید، رناته برگمان همراه مناسبی برای مطالعه خواهد بود.

این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که به شخصیت‌محوری، روایت اول‌شخص و داستان‌هایی با جزئیات روزمره اما موقعیتی نامتعارف علاقه دارند. اگر می‌خواهید بدانید چهار شوهر رناته چه سرنوشتی پیدا کرده‌اند و چرا هرکدام در قبرستانی جداگانه قرار دارند، باید در طول روایت با دقت پیش بروید. در نهایت، شیرین نیستم، فقط قند دارم: رمان انتخابی برای کسانی است که از کشف تدریجی یک زندگی عجیب، شنیدن صدای راوی و دنبال کردن توضیحی که رناته وعده داده است، لذت می‌برند.