سرخ پوستها اثر آرتور کوپیت
کتاب سرخ پوستها
قیمت:
200,000
10٪
180,000
قیمت:
200,000
10٪
180,000
معرفی کتاب سرخ پوستها
اگر تاریخ را نه فقط مجموعهای از رویدادها، بلکه داستانی بدانیم که قدرت آن را روایت و بازسازی میکند، نمایشنامه سرخ پوستها دریچهای تند و پرسشبرانگیز به گذشته میگشاید. آرتور کوپیت در این اثر، افسانههای مربوط به غرب آمریکا را در برابر واقعیت خشونتبار حذف و سرکوب بومیان قرار میدهد و از تماشاگر میخواهد به تصویری که از «فتح غرب» در ذهنش ساخته شده، دوباره نگاه کند.
این نمایشنامه با حضور بوفالو بیل کدی، چهره افسانهای غرب وحشی، شکل میگیرد؛ شخصیتی که نمایشهای پرزرقوبرقش از زندگی و فرهنگ بومیان آمریکا، هم سرگرمی عمومی میسازد و هم واقعیت تاریخی را تغییر میدهد. در سرخ پوستها، مرز میان صحنه و واقعیت، خاطره و بازسازی، و همدلی و بهرهکشی پیوسته جابهجا میشود. نتیجه، اثری سیاسی و تئاتری است که بهجای ارائه روایتی ساده، سازوکار شکلگیری اسطورههای ملی را بررسی میکند.
درباره کتاب سرخ پوستها
محور اصلی نمایش، تضاد میان چهرهای است که خود را دوست بومیان نشان میدهد و نقشی که در تبدیل رنج آنان به کالا و سرگرمی ایفا میکند. بوفالو بیل از یک سو احساس گناه دارد و از سوی دیگر از افسانهای که پیرامون خود ساخته سود میبرد. همین دوگانگی، قلب اخلاقی نمایش را شکل میدهد: آیا دفاع از قربانیان، وقتی با نمایشدادن رنج آنان همراه است، همچنان دفاعی واقعی به شمار میآید؟
کوپیت روایت را در فاصلهای طولانی از تاریخ، از تسلیم جرونیمو تا قتلعام ووندد نی، پیش میبرد. با این حال، نمایش قرار نیست صرفاً بازگویی خطی رخدادهای تاریخی باشد. صحنهها میان تاریخ واقعی و بازسازی نمایشی نوسان میکنند تا نشان دهند چگونه تصویرهای ساختگی میتوانند جای حقیقت را بگیرند. نمایش با تابلویی موزهای آغاز میشود؛ بوفالو بیل، گاو نر نشسته و اشیای مقدس ناگهان از سکون موزه بیرون میآیند و وارد جهان زنده و نمایشی سیرک میشوند.
ساختار اثر چندلایه و غیرخطی است و از فلشبک، گفتوگوهای سیاسی و تبلیغاتی، تکنیکهای نمایشی و عناصر متاتئاتری بهره میگیرد. الهام از وودویل و سیرکهای قرن نوزدهم، به صحنهها حالوهوایی تماشایی و پرزرقوبرق میدهد؛ اما طنز و سرگرمی در کنار تراژدی و پوچی قرار میگیرند تا ناهماهنگی میان ظاهر جذاب نمایش و واقعیت خونین تاریخ آشکار شود. این تغییر مداوم لحن، تماشاگر را از پذیرفتن روایت آماده بازمیدارد و او را به داوری اخلاقی وادار میکند.
سرخ پوستها در لایهای عمیقتر، درباره قدرت اسطوره و مسئولیت هنر است. نمایش نشان میدهد رسانه و سرگرمی چگونه میتوانند خشونت را در قالب روایتی ملی، متمدنانه یا قهرمانانه پنهان کنند. از این منظر، اثر فقط درباره گذشته آمریکا نیست؛ بلکه درباره شیوه ساختهشدن حافظه جمعی و نقش هنرمندان، سیاستمداران و روشنفکران در همراهی با قدرت نیز پرسش مطرح میکند.
زمینه نگارش نمایش در دوران جنگ ویتنام، امکان خوانشی گستردهتر از آن را فراهم میکند. تقابل میان روایت «تمدنبخشی» و واقعیت خشونت، در اثر به مسئلهای درباره امپریالیسم فرهنگی و نظامی تبدیل میشود. کوپیت با تبدیل خود تئاتر به موضوع افشاگری، از مخاطب میپرسد روایتهای تاریخی تا چه اندازه بیطرفاند و جامعه چگونه میتواند از تماشای رنج دیگران، تصویری سرگرمکننده و قابلقبول بسازد.
خواندن این نمایشنامه ممکن است در آغاز بهدلیل گسستهای روایی و جابهجایی میان لحنها، تجربهای چالشبرانگیز باشد؛ اما همین پیچیدگی، بخش مهمی از اثرگذاری آن است. تماشاگر در برابر روایتی یکدست و آرام قرار نمیگیرد، بلکه باید میان تصویرهای متناقض، احساس گناه، میل به قهرمانسازی و حقیقت تاریخی داوری کند. این کتاب برای کسانی ارزشمند است که تئاتر را تنها وسیلهای برای روایت داستان نمیدانند و به رابطه میان هنر، سیاست، تاریخ و اخلاق علاقه دارند.
نویسنده کتاب سرخ پوستها
آرتور کوپیت، نمایشنامهنویس آمریکایی، در سالهای ۱۹۳۷ تا ۲۰۲۱ زندگی کرد و سرخ پوستها یکی از اوجهای کارنامه او به شمار میآید. رویکرد او در این اثر، ترکیب تاریخ، اسطوره و نقد فرهنگی است؛ ترکیبی که بهجای بازسازی بیطرفانه گذشته، ابزارهای نمایش را برای پرسشکردن از خود نمایش به کار میگیرد. کوپیت با کنار هم گذاشتن طنز، تراژدی، تبلیغات و صحنههای تماشایی، مسئولیت هنرمند در برابر حقیقت و رنج انسانی را در مرکز توجه قرار میدهد. این نمایشنامه همچنین نامزد چند جایزه معتبر از جمله تونی و فینالیست جایزه پولیتزر بوده است.
خرید کتاب سرخ پوستها به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
اگر به نمایشنامههای سیاسی، تئاتر پستمدرن و آثاری درباره تاریخ آمریکا و فرهنگ بومیان علاقه دارید، سرخ پوستها میتواند انتخابی جدی و تأملبرانگیز باشد. این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که از مواجهه با روایتهای غیرخطی، تغییر ناگهانی لحن و ساختارهای چندلایه استقبال میکنند و میخواهند فراتر از داستان ظاهری، سازوکار اسطورهسازی را بررسی کنند.
این اثر همچنین به کسانی پیشنهاد میشود که درباره رابطه هنر و قدرت، بازنمایی رنج، حافظه تاریخی و مسئولیت جمعی مطالعه میکنند. انتظار شما از این کتاب نباید یک روایت تاریخی ساده یا سرگرمی بیدردسر باشد؛ با نمایشنامهای روبهرو هستید که عمداً آسودگی تماشاگر را برهم میزند و او را به قضاوت درباره مرز میان واقعیت و نمایش فرامیخواند. در نهایت، سرخ پوستها برای مخاطبی مناسب است که دوست دارد پس از پایان خواندن، درباره روایتهای ملی و تصویری که از گذشته پذیرفته است، دوباره فکر کند.
