نقالها اثر دیوید بردول
معرفی کتاب نقالها
چرا بعضی فیلمها با جابهجایی زمان، صدای خارج از تصویر یا ورود به ذهنیت شخصیتها، روایت را به تجربهای پیچیده و جذاب تبدیل میکنند؟ کتاب نقالها نوشته دیوید بردول به سراغ همین پرسشها میرود و شیوههای روایی جریانیافته در سینمای آمریکا در دهه ۱۹۴۰ را بررسی میکند.
این کتاب برای خوانندگانی نوشته شده است که میخواهند روایت فیلم را فراتر از خلاصه داستان ببینند و به سازوکارهایی توجه کنند که اطلاعات، زمان، صدا و ذهنیت را در کنار یکدیگر قرار میدهند. نقالها از دریچه نظریه فیلم و تاریخ سینما، رابطه میان تکنیکهای روایی و شیوه درک تماشاگر را برجسته میکند.
درباره کتاب نقالها
هسته اصلی کتاب نقالها ردیابی برخی از روشهای روایت در سینمای آمریکا در دهه ۱۹۴۰ است. دیوید بردول در مسیر این بررسی، به فیلمهایی توجه دارد که از فلاشبک، روایت از طریق صدای خارج از تصویر، بازی با زمان و بیان ذهنیت استفاده میکنند. این عناصر در کنار هم نشان میدهند که روایت سینمایی فقط به ترتیب رخدادها وابسته نیست؛ بلکه نحوه ارائه اطلاعات نیز در شکلگیری تجربه تماشاگر نقش دارد.
یکی از جنبههای مهم کتاب، توجه به فاصله میان تکنیکهای بهکاررفته در فیلمها و واکنش منتقدان به آنهاست. نویسنده با مطالعه نوشتههای منتقدانی که درباره فیلمهای آن دوره قلم زدهاند، انتظار داشت بازتابی روشن از همین شگردهای روایی پیدا کند؛ اما با این واقعیت روبهرو شد که این جنبهها همیشه مسئله اصلی نقدها نبودهاند. همین شگفتی، مسیر تأمل او را درباره تازگی و نوآوری این تکنیکها تغییر میدهد.
از این منظر، نقالها تنها فهرستی از شگردهای سینمایی نیست. کتاب خواننده را به دقت در چگونگی روایت دعوت میکند: فیلم چگونه گذشته را به اکنون پیوند میدهد، صدایی که در تصویر دیده نمیشود چگونه مسیر روایت را پیش میبرد، و تغییر در ترتیب زمانی چه اثری بر دریافت مخاطب دارد. همچنین، هنگامی که روایت به ذهنیت نزدیک میشود، مرز میان آنچه دیده میشود و آنچه از درون تجربه شخصیت شکل میگیرد، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
رویکرد کتاب با علایق گسترده بردول در زمینه سبکهای سینمایی، تاریخ سینما و نظریههای روایت فیلم هماهنگ است. او بهجای جدا کردن فرم از تجربه تماشای فیلم، توجه را به فرایندهای ادراک و مشاهده معطوف میکند. به همین دلیل، مطالعه این اثر میتواند نگاه خواننده را از «چه اتفاقی افتاد» به «فیلم چگونه ما را با این اتفاق روبهرو میکند» تغییر دهد.
نقالها از دل یک پروژه بزرگتر شکل گرفته است؛ پروژهای که تمرکز آن بر برخی شیوههای روایی سینمای دهه ۱۹۴۰ آمریکا بوده است. بنابراین، کتاب هم ارزش تاریخی دارد و هم برای شناخت زبان روایت در سینما قابل استفاده است. خواننده نباید از آن انتظار یک داستان سینمایی یا معرفی ساده فیلمها را داشته باشد؛ این اثر بیشتر بر تحلیل سازوکار روایت، تکنیکهای بیان و نسبت آنها با تماشاگر تمرکز میکند.
نویسنده کتاب نقالها
دیوید بردول نظریهپرداز فیلم و تاریخنگار آمریکایی بود و بهعنوان استاد بازنشسته فیلم در دانشگاه واشینگتن-مدیسن فعالیت داشت. حوزههای مورد علاقه او طیف گستردهای از مباحث سینمایی را دربرمیگرفت؛ از مؤلفان سینمایی و سینماهای ملی گرفته تا تاریخ سینما، سبکهای سینمایی و نظریههای روایت فیلم.
در نگاه بردول، تحلیل سینما با توجه به فرایندهای ادراک و مشاهده پیوند دارد. او در کنار نوئل کرول و شماری از نظریهپردازان دیگر، در شمار نظریهپردازان شناختی قرار میگیرد؛ رویکردی که برای فهم تجربه فیلم، به چگونگی دریافت و پردازش آن توجه میکند. نقالها نمونهای از همین دغدغه است: بررسی دقیق ابزارهای روایت و تأثیر آنها بر شیوه مواجهه تماشاگر با فیلم.
خرید کتاب نقالها به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
اگر به نظریه فیلم، تاریخ سینما و تحلیل روایت علاقه دارید، نقالها میتواند انتخابی مناسب برای مطالعهای متمرکز درباره شیوههای روایی سینمای آمریکا در دهه ۱۹۴۰ باشد. این کتاب بهویژه برای کسانی جذاب است که میخواهند نقش فلاشبک، صدای خارج از تصویر، تغییرات زمانی و ذهنیت را در ساختار فیلم بهتر بشناسند.
این اثر برای دانشجویان و پژوهشگران سینما، منتقدان، فیلمدوستان و خوانندگانی مناسب است که از بررسی دقیق فرم و زبان سینمایی لذت میبرند. اگر هنگام تماشای فیلم به این فکر میکنید که روایت چگونه اطلاعات را پنهان یا آشکار میکند و چرا یک فیلم از زاویهای ذهنی یا با زمانی شکسته پیش میرود، نقالها میتواند افق تحلیلی تازهای پیش روی شما بگذارد. در نهایت، این کتاب برای خوانندهای مناسب است که از مطالعهای نظری، تاریخی و جزئینگر درباره روایت فیلم استقبال میکند.
