مدئای منهتن اثر دئا لوئر

معرفی کتاب مدئای منهتن

یک جنایت در تاریکی، بر عرشهٔ کشتی و در سکوتی که قرار است همه‌چیز را پنهان کند؛ «مدئای منهتن» از همین تصویر تکان‌دهنده وارد جهان نمایش می‌شود. دئا لوئر در این نمایشنامه برداشتی امروزی از اسطورهٔ مدئا ارائه می‌دهد و روایت را به موقعیتی نزدیک می‌کند که در آن خشونت، پنهان‌کاری و تلاش برای از میان بردن ردپاها، در برابر نگاه خواننده قرار می‌گیرد.

این اثر برای مخاطبی نوشته شده است که نمایشنامه را فقط متنی برای اجرا نمی‌داند، بلکه آن را ادبیاتی مستقل و قابل خواندن می‌بیند. عنوان کتاب، پیوند میان یک اسطورهٔ شناخته‌شده و فضایی معاصر را پیش می‌کشد؛ پیوندی که کنجکاوی دربارهٔ شکل تازهٔ بازخوانی یک روایت اسطوره‌ای را برمی‌انگیزد.

درباره کتاب مدئای منهتن

«مدئای منهتن» نمایشنامه‌ای با برداشتی امروزی از اسطورهٔ مدئا است. در بخش رواییِ ارائه‌شده از اثر، چند نفر در شب، فردی را به بالای عرشه می‌برند، مراقب‌اند هیچ رد و خونی روی کف کشتی باقی نماند و سپس او را از بالای نرده‌ها به پایین می‌اندازند. پیکر قربانی در تاریکی ناپدید می‌شود و گوینده با لحنی سرد و بی‌پیرایه از نبودن نشانه‌ای در اطراف او سخن می‌گوید. همین روایت کوتاه، فضای سنگین و ناآرام نمایشنامه را آشکار می‌کند.

قدرت این موقعیت در آن است که جنایت نه با توضیحی طولانی، بلکه از خلال بازگویی مستقیم یک عمل شکل می‌گیرد. جمله‌ها کوتاه، محاوره‌ای و بی‌واسطه‌اند؛ گویی مخاطب با اعترافی روبه‌رو است که در آن خشونت به شکلی روزمره و تقریباً ساده بیان می‌شود. فاصلهٔ میان سادگی بیان و هولناکی اتفاق، تنش اصلی این بخش را می‌سازد و ذهن خواننده را به پرسش دربارهٔ مسئولیت، پنهان‌کاری و پیامدهای عمل وامی‌دارد.

بازخوانی امروزی یک اسطوره در قالب نمایشنامه، به اثر امکان می‌دهد که گذشته و اکنون را در کنار هم قرار دهد. در اینجا اسطوره صرفاً موضوعی دور از دسترس نیست؛ به بستری برای طرح موقعیتی نمایشی تبدیل می‌شود که با ترس، خشونت و رازآلودگی همراه است. با این حال، کتاب همه‌چیز را به‌صورت توضیح مستقیم در اختیار مخاطب نمی‌گذارد. آنچه اهمیت دارد، شنیدن صداها، دنبال کردن موقعیت و تصور کردن صحنه‌ای است که در آن تاریکی، کشتی و ناپدید شدن قربانی نقش مهمی در ساختن فضای اثر دارند.

این نمایشنامه را می‌توان هم برای مطالعه و هم با تصور اجرای صحنه‌ای دنبال کرد. حضور گفت‌وگو یا روایت گفتاری، امکان شنیدن لحن شخصیت‌ها را فراهم می‌کند و تصویرهای روشن و فشردهٔ متن، تخیل نمایشی خواننده را فعال نگه می‌دارد. از سوی دیگر، «مدئای منهتن» به‌جای تکیه بر شرح‌های مفصل، بخشی از اثرگذاری خود را از حذف، سکوت و چیزهایی می‌گیرد که در تاریکی پنهان می‌مانند. به همین دلیل، تجربهٔ خواندن آن می‌تواند برای علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی و متن‌های دارای فضای روانی و جنایی جذاب باشد.

نویسنده کتاب مدئای منهتن

دئا لوئر، نمایشنامه‌نویس آلمانی، در «مدئای منهتن» به سراغ اسطورهٔ مدئا رفته و آن را در قالبی امروزی بازآفرینی کرده است. رویکرد او در این اثر، قرار دادن یک موقعیت خشونت‌بار و پنهان در مرکز متن است؛ موقعیتی که از طریق زبانی مستقیم و صحنه‌ای قابل تصور به خواننده منتقل می‌شود.

اهمیت حضور نویسنده در این کتاب، بیش از هر چیز در شیوهٔ تبدیل یک روایت اسطوره‌ای به متنی نمایشی و معاصر دیده می‌شود. لوئر با استفاده از فضای کشتی، تاریکی و بازگویی بی‌پیرایهٔ یک جنایت، مخاطب را با متنی روبه‌رو می‌کند که هم ظرفیت اجرا دارد و هم برای خواندن، شنیدن لحن و ساختن صحنه در ذهن، استقلال خود را حفظ می‌کند.

خرید کتاب مدئای منهتن به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به نمایشنامه‌های معاصر، بازخوانی اسطوره‌ها و آثاری با فضای تیره و پرتنش علاقه دارید، «مدئای منهتن» می‌تواند انتخابی مناسب برای شما باشد. این کتاب به‌ویژه برای خوانندگانی جذاب است که دوست دارند ببینند یک روایت اسطوره‌ای چگونه در موقعیتی تازه و امروزی بازتاب پیدا می‌کند.

این اثر را به علاقه‌مندان ادبیات نمایشی پیشنهاد می‌کنیم؛ چه کسانی که متن‌های نمایشی را برای مطالعه دنبال می‌کنند و چه کسانی که هنگام خواندن، صحنه و اجرای احتمالی آن را در ذهن می‌سازند. اگر از روایت‌هایی دربارهٔ جنایت پنهان، ناپدید شدن، سکوت و تلاش برای پاک کردن آثار یک عمل لذت می‌برید، فضای فشرده و گفتاری این نمایشنامه می‌تواند توجه شما را جلب کند.

در نهایت، هنگام انتخاب این کتاب انتظار شرحی آرام و طولانی از یک اسطوره را نداشته باشید؛ آنچه با آن روبه‌رو می‌شوید، نمایشی معاصر و متکی بر یک موقعیت ناآرام است. «مدئای منهتن» برای خواننده‌ای مناسب است که از متن‌های کوتاه‌گو، تصویرساز و پرسش‌برانگیز استقبال می‌کند و می‌خواهد در فاصلهٔ میان اسطوره و جهان امروز، با تجربه‌ای نمایشی و تاریک همراه شود.