شهریار و شهروندان اثر گریس گودل

انتشارات پرسش منتشر کرد:

تمامیت یک جامعه به دولت نیاز دارند و تحت یک حاکمیت بهینه‌ای است که مردم به وسیله شجاعت یا ترسی که در خود دارند هدایت می‌شوند. سرانجام خوداتکایی، خصلتی طبیعی برای آنان می‌شود. آنها غیر از این، چیز دیگری نمی‌شناسند. اگر به هر حال، تسلط دولت، همراه با قوانینش، نیرویی بی‌رحم یا تهدیدی علیه مردم به وجود آورد، این سلطه، آنها را از قدرت مقاومتشان محروم می‌سازد. محرومیت به وجود آمده، نتیجه سکون به وجود آمده در روح شخص ناتوان از دفاع از خود می‌باشد… آنهایی که به قوانین حاکم اعتماد می‌کنند و از همان آغاز، تحت سلطه قرار می‌گیرند، به مرور زمان، به ندرت می‌توانند در برابر اعمال خصمانه، قدرت تدافعی پیدا نمایند. این وضعیت و این واقعیت که قدرت حاکم؛ توان مقاومت‌ها را در هم می‌شکند، باید به خوبی درک شود… قوانین حکومتی و آموزشی، هنگامی که تأثیر بازدارنده‌شان به صورت عاملی وارده از محیط خارج عمل میکند، شکیبایی را به نابودی می‌کشاند.

«ابن خلدون»