پنجره عقبی اثر استفان شارف

برگرفته از سایت چترنگ:

پنجرهٔ عقبی ماجرای یک عکاس خبری است که طی حادثه‌ای پایش شکسته است و مجبور است مدتی را روی صندلی چرخدار در خانه بماند. او از سر بیکاری و بی‌حوصلگی به تماشای رفتار همسایه‌های آن‌طرف حیاط می‌نشیند. مشاهداتش باعث می‌شود به یکی از همسایه‌ها شک کند، اما آیا این ظن حاصل خیال‌بافی اوست یا واقعاً قتلی رخ داده است؟

به گفتهٔ منتقدان، پنجرهٔ عقبی از بهترین فیلم‌های دلهره‌آور تاریخ سینما محسوب می‌شود. انستیتو فیلم آمریکا در سال ۲۰۰۷، این فیلم را در فهرست بهترین فیلم‌های تمام دوران در رتبهٔ چهل و هشتم قرار داد و در ماه ژوئن ۲۰۰۸، در بین ده فیلم برتر ژانر معمایی، رتبهٔ سوم را به آن اختصاص داد. مجلهٔ تایم دربارهٔ این فیلم می‌نویسد: «پنجرهٔ عقبی یکی از بهترین فیلم‌های هیجان‌انگیز هیچکاک است؛ آمیزه‌ای از تکنیک و هنر. »

نشر چترنگ فیلم‌نامهٔ پنجرهٔ عقبی را به همراه فیلم‌نامهٔ دکوپاژشده و تحلیل متنی آن، در یک مجلد منتشر کرده است. فیلم‌نامهٔ پنجرهٔ عقبی را جان مایکل هیز بر اساس داستان کوتاهی از کرنل وولریچ نوشته و در بخش بعدیِ کتاب، استفان شارف، مفسر و منتقد آمریکایی، هم دکوپاژِ نمابه‌نمای آن را انجام داده و هم نقدی ساختاری با عنوان «آجرها و ملاط» بر آن نوشته است. این بخش برای دوستداران سبک هیچکاک و همهٔ علاقه‌مندان به فیلم‌نامه‌نویسی و فیلم‌سازی، جذاب و آموزنده خواهد بود.