آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه) اثر مارینا ایوانونا تسوه تایوا


کتاب آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه)
Art in the light of conscienceپناه بردن به هنر، شعر و کلمهانتشارات:
اطراف
نویسنده:
مارینا ایوانونا تسوه تایوا
نویسنده:
مارینا ایوانونا تسوه تایوا
مترجم:
الهام شوشتریزاده
مترجم:
الهام شوشتریزاده
قیمت:
547,000
10٪
492,300
قیمت:
547,000
10٪
492,300
معرفی کتاب آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه)
اگر در روزگار رنج و بیعدالتی، هنر را راهی برای حفظ معنا و انسانیت میدانید، کتاب آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه) شما را به تأملی عمیق درباره شعر و آفرینش ادبی دعوت میکند. مارینا ایوانونا تسوه تایوا در این مجموعه جستار، با زبانی پرانرژی و اندیشهای مستقل، به این پرسش نزدیک میشود که هنر چیست و شاعر بودن چه معنایی دارد.
این کتاب دفاعی روحی از شعر و کلمه است؛ اثری درباره تجربه گمشدن در جهان زبان و پیدا کردن پاسخهایی که تنها هنر میتواند پیش روی انسان بگذارد. تسوه تایوا هنر را در برابر دشواریهای زندگی قرار میدهد، اما نه بهعنوان سرگرمی یا گریزی ساده، بلکه همچون پناهگاهی برای دیدن، فهمیدن و تابآوردن.
درباره کتاب آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه)
آخرین اغواگری زمین مجموعهای از هفت جستار است که محور اصلی آنها هنر، شعر، سبکهای شعری و معنای شاعر بودن است. نویسنده در این نوشتهها از ماهیت آفرینش شاعرانه سخن میگوید و نسبت میان وجدان، زمان، زبان و اثر ادبی را بررسی میکند. نگاه او به شعر، نگاهی صرفاً نظری و انتزاعی نیست؛ او میکوشد تجربه شاعر و نیروی کلمه را از درون زندگی ادبی و انسانی توضیح دهد.
یکی از بخشهای مهم کتاب، جستار «هنر در پرتو وجدان» است؛ متنی که میتوان آن را دفاعی از شعر و مسئولیت درونی هنر دانست. در «شاعر بر منتقد»، تسوه تایوا با لحنی صریح و چالشبرانگیز درباره جایگاه شاعر و رابطه او با نقد سخن میگوید. «شاعر و زمان» نیز دریچهای برای فهم بهتر نگاه او به اثر ادبی و شرایطی است که شعر در آن شکل میگیرد. این جستارها در کنار هم تصویری چندوجهی از اندیشه شاعر ارائه میکنند.
نویسنده در ادامه، به زندگی و آثار شاعران روسی دیگر نیز میپردازد. تأمل درباره اوسیپ ماندلشتام و ولادیمیر مایاکوفسکی، کتاب را از یک دفاع شخصی از شعر فراتر میبرد و آن را به گفتوگویی گستردهتر درباره سنت شعری روسیه تبدیل میکند. مطالعهای درباره ترجمه ژوکوفسکی نیز نشان میدهد که مسئله انتقال شعر و صدای شاعر به زبانی دیگر، تا چه اندازه با ماهیت خود شعر پیوند دارد.
ویژگی برجسته این مجموعه، همنشینی اندیشه و شور زبانی است. نوشتهها درباره شعر هستند، اما خود نیز از انرژی، حساسیت زبانی و شوخطبعی برخوردارند. حتی هنگامی که سخن از رنج و دورههای سخت زندگی به میان میآید، صدای نویسنده از حرکت بازنمیایستد. همین ترکیبِ تأمل، صراحت و نیروی کلام، خواندن کتاب را به تجربهای ادبی تبدیل میکند، نه صرفاً مطالعهای درباره تاریخ شعر.
تسوه تایوا با جملهای درخشان میگوید: «هنر، مجموعهای از پاسخهاست که هیچ سؤالی برای آنها وجود ندارد». این نگاه، یکی از کلیدهای ورود به جهان کتاب است. خواننده در این اثر با پاسخهای قطعی و ساده روبهرو نمیشود؛ بلکه به مسیری دعوت میشود که در آن شعر، وجدان، زمان و زبان پیوسته یکدیگر را به پرسش میکشند. ترجمه آنجلا لیوینگستون نیز در انتقال صدای متمایز و تکرارنشدنی نویسنده به خواننده انگلیسیزبان نقش داشته است.
نویسنده کتاب آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه)
مارینا ایوانونا تسوه تایوا از شاعران بزرگ روسی قرن بیستم است و در کنار آنا آخماتووا، اوسیپ ماندلشتام و بوریس پاسترناک از چهرههای برجسته این دوره به شمار میآید. او در نثر نیز توانایی چشمگیری داشت و در نوشتههایش، حساسیت کمنظیر نسبت به زبان را با اندیشهای مستقل درباره هنر همراه میکرد.
تمرکز تسوه تایوا در این کتاب بر ماهیت آفرینش شاعرانه و معنای شاعر بودن است. او شعر را موضوعی بیرونی و جدا از زندگی نمیبیند؛ بلکه درباره نیروی کلمه، جایگاه شاعر، سبکهای شعری و مسئولیت هنر با لحنی شخصی و روشن مینویسد. آشنایی او با شعر و نثر، به جستارها عمقی میدهد که هم برای علاقهمندان ادبیات روسیه جذاب است و هم برای خوانندگانی که میخواهند درباره خودِ هنر شعر بیشتر فکر کنند.
خرید کتاب آخرین اغواگری زمین (پناه بردن به هنر، شعر و کلمه) به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
این کتاب برای دوستداران شعر، جستار ادبی و نقد هنری انتخابی مناسب است؛ بهویژه اگر به پرسشهایی درباره چیستی هنر، معنای شاعر بودن و رابطه زبان با زندگی علاقه دارید. اگر از خواندن آثار مرتبط با ادبیات روسیه و بررسی زندگی و آثار شاعران بزرگی مانند ماندلشتام و مایاکوفسکی لذت میبرید، این مجموعه نگاه تازهای به جهان شعری آنان پیش روی شما میگذارد.
آخرین اغواگری زمین همچنین برای کسانی خواندنی است که به تجربه زبان و ترجمه شعر توجه دارند. بحث درباره ژوکوفسکی و ترجمه، اهمیت صدا، سبک و انتخاب واژه را برجسته میکند و نشان میدهد که شعر تنها مجموعهای از معناها نیست؛ موسیقی و حضور زبانی آن نیز بخشی از هویت اثر است.
اگر دنبال کتابی هستید که هم درباره شعر بیندیشد و هم با نثری زنده و پرتحرک این اندیشه را منتقل کند، با این مجموعه روبهرو خواهید شد. انتظار شما باید جستارهایی تأملبرانگیز، گاه صریح و چالشبرانگیز، و سرشار از توجه به کلمه باشد؛ کتابی که پس از پایان خواندن، نگاهتان به هنر، شاعر و توان زبان را دوباره به حرکت درمیآورد.









