نمایشنامه شاعر (۱) اثر احمدرضا احمدی

2 ناشر این کتاب را چاپ کرده‌اند
عکس نمایشنامه شاعر (۱)

کتاب نمایشنامه شاعر (۱)

انتشارات:چلچله
قیمت:
200,00010٪
180,000
عکس نمایش‌نامه‌های شاعر (۱)

کتاب نمایش‌نامه‌های شاعر (۱)

انتشارات:قطره

معرفی کتاب نمایشنامه شاعر (۱)

وقتی شعر از صفحه فراتر می‌رود و به صحنه نزدیک می‌شود، زبان، تصویر و گفت‌وگو در کنار هم امکان تازه‌ای برای بیان پیدا می‌کنند. نمایشنامه شاعر (۱) اثری از احمدرضا احمدی است؛ شاعر، نمایشنامه‌نویس و نقاشی که نام او با تجربه‌های متفاوت در شعر و ادبیات معاصر ایران پیوند خورده است.

عنوان کتاب از همان ابتدا ذهن خواننده را به سوی نسبت میان شاعر و نمایشنامه می‌برد؛ نسبتی که در آن کلمه فقط برای روایت کردن به کار نمی‌رود، بلکه می‌تواند فضای نمایشی، حرکت اندیشه و کیفیتی تصویری ایجاد کند. برای خوانندگانی که به ادبیات نمایشی، شعر معاصر و تجربه‌های متفاوت زبانی علاقه دارند، این اثر فرصتی است تا با بخشی از نگاه احمدرضا احمدی به نمایشنامه آشنا شوند.

درباره کتاب نمایشنامه شاعر (۱)

نمایشنامه شاعر (۱) در قلمرو ادبیات نمایشی قرار می‌گیرد و عنوان آن، شاعر را در مرکز تجربه‌ای نمایشی قرار می‌دهد. اطلاعات موجود درباره این اثر، جزئیات داستان، شخصیت‌ها یا روند روایی آن را بیان نمی‌کند؛ بنابراین بهتر است خواننده با انتظار کشف یک متن نمایشی و مواجهه با زبان و نگاه نویسنده به سراغ کتاب برود، نه با پیش‌فرضی درباره داستان یا پایان آن.

اهمیت این کتاب را می‌توان در جایگاه نویسنده‌اش در ادبیات معاصر نیز دنبال کرد. احمدرضا احمدی از بیست‌سالگی به‌طور جدی شعر سرود و نخستین مجموعه شعرش، طرح، را در سال ۱۳۴۰ منتشر کرد. آشنایی عمیق او با شعر و ادبیات کهن ایران و شعر نیما، زمینه‌ساز حرکتی متفاوت در شعر معاصر شد. همین پیوند با شعر، هنگام خواندن اثری با عنوان نمایشنامه شاعر، توجه مخاطب را به نقش زبان، تخیل و نگاه شاعرانه در ساختار نمایش جلب می‌کند.

احمدرضا احمدی بنیان‌گذار سبک موج نو در شعر معاصر ایران در دهه ۱۳۴۰ معرفی شده است. موج نو در نیمه دوم آن دهه به حرکتی مدرنیستی در فرهنگ ایرانی تبدیل شد و بر داستان، نمایشنامه، تئاتر، سینما و نقاشی تأثیر گذاشت. از این منظر، این کتاب برای کسانی جذاب است که می‌خواهند ادبیات نمایشی را جدا از تحولات شعر و هنر معاصر مطالعه نکنند و به ارتباط میان قالب‌های هنری توجه دارند.

در خواندن این اثر، می‌توان به جای جست‌وجوی یک روایت معمول، به کیفیت ادبی متن، حضور شاعر در فضای نمایشنامه و امکان گفت‌وگو میان شعر و تئاتر توجه کرد. چنین رویکردی، کتاب را به انتخابی مناسب برای مطالعه‌ای ادبی و تأمل‌برانگیز تبدیل می‌کند؛ مطالعه‌ای که در آن شناخت پیشینه نویسنده، به درک بهتر جایگاه او در فرهنگ و ادبیات معاصر کمک می‌رساند.

نویسنده کتاب نمایشنامه شاعر (۱)

احمدرضا احمدی شاعر، نمایشنامه‌نویس و نقاش ایرانی است که در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ در کرمان زاده شد. او از چهره‌های اثرگذار جریان موج نو در شعر معاصر ایران به شمار می‌آید؛ جریانی که در دهه ۱۳۴۰ شکل گرفت و بعدها در حوزه‌هایی مانند داستان، نمایشنامه، تئاتر، سینما و نقاشی نیز اثر گذاشت.

مسیر ادبی احمدی با علاقه جدی به شعر و ادبیات کهن ایران و شعر نیما همراه بوده است. او نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان طرح در سال ۱۳۴۰ منتشر کرد و در کنار شعر، برای ادبیات کودک و نوجوان نیز آثاری پدید آورد. این پیشینه، خواندن نمایشنامه شاعر (۱) را برای مخاطبانی که به پیوند شعر، نمایشنامه و هنرهای دیگر علاقه‌مندند، معنادارتر می‌کند.

در سال ۱۳۷۸، سومین جایزه شعر خبرنگاران با مراسمی متفاوت و خصوصی در خانه احمدرضا احمدی برگزار شد. همچنین کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در همان سال و در مراسم بزرگداشت او، تندیس مداد پرنده را به وی اهدا کرد.

خرید کتاب نمایشنامه شاعر (۱) به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به نمایشنامه‌های فارسی، شعر معاصر ایران و متن‌هایی علاقه دارید که در مرز میان ادبیات و دیگر هنرها حرکت می‌کنند، نمایشنامه شاعر (۱) می‌تواند انتخابی متناسب با سلیقه شما باشد. این کتاب به‌ویژه برای خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که می‌خواهند با جنبه نمایشنامه‌نویسی احمدرضا احمدی آشنا شوند و جایگاه او را در امتداد تجربه‌های شعر و موج نو بررسی کنند.

همچنین دانشجویان و علاقه‌مندان ادبیات معاصر، تئاتر و هنر مدرن ایرانی می‌توانند این اثر را در کنار شناخت زندگی و مسیر ادبی نویسنده مطالعه کنند. اگر از کتاب‌هایی لذت می‌برید که شما را به دقت در زبان، قالب ادبی و ارتباط میان شعر و نمایش دعوت می‌کنند، هنگام خرید این اثر انتظار متنی نمایشی با اهمیت ادبی و زمینه‌ای روشن در کارنامه احمدرضا احمدی داشته باشید.

احمدرضا احمدی
احمدرضا احمدی
کتاب منتخبات: برگزیده اشعار
مسافرخانه، بندربارانداز
لکه‌ای از عمر بر دیوار بود
از نگاه تو در زیر آسمان لاجوردی
ویرانه‌های دل را به باد می‌سپارم
طرح
روزنامهٔ شیشه‌ای
ما روی زمین هستیم
من فقط سفیدی اسب را گریستم
هزار پله به دریا مانده‌ست