من این غذا را نمیخورم اثر لورن چایلد

کتاب من این غذا را نمیخورم
معرفی کتاب من این غذا را نمیخورم
اگر زمان غذا خوردن برای شما با فهرستی بلند از خوراکیهای دوستنداشتنی و اعتراضهای کودکانه همراه است، کتاب «من این غذا را نمیخورم» ماجرایی آشنا و بامزه برایتان دارد. لولا، شخصیت اصلی داستان، کودکی بسیار بدغذاست و با اطمینان اعلام میکند که هویج برای خرگوشهاست، نخودفرنگیها بیش از اندازه کوچک و سبزند و گوجهفرنگی را مطلقاً، هرگز و به هیچوجه نخواهد خورد.
لورن چایلد در این کتاب با زبانی شوخ و تصاویری پرتحرک، نگاه یک کودک به غذا و پیشداوریهای او درباره مزهها را روایت میکند. این داستان فقط درباره نخوردن سبزیجات نیست؛ بلکه درباره راهی است که خیال و نامگذاری تازه میتواند یک غذای معمولی را به تجربهای متفاوت تبدیل کند.
درباره کتاب من این غذا را نمیخورم
لولا پس از شمردن خوراکیهایی که از آنها متنفر است، به گوجهفرنگی میرسد و با لحنی قاطع میگوید که هرگز آن را نخواهد خورد. چارلی، خواهر بزرگتر او، با این نظر موافق نیست؛ اما بهجای اصرار مستقیم، از تخیل کمک میگیرد. او به لولا میگوید چیزهای نارنجی روی میز هویج نیستند، بلکه «شاخههای نارنجی از سیاره مشتری» هستند. نخودفرنگیها هم به «قطرههای سبز از گرینلند» تبدیل میشوند.
این تغییر نام ساده، فضای غذا خوردن را از میدان مخالفت به بازی و خیالپردازی میبرد. پوره سیبزمینی که پیشتر شاید جذابیتی نداشت، با نام «پف ابر از نوکتیزترین قله کوه فوجی» برای لولا وسوسهانگیز به نظر میرسد. در ادامه، پرسش شیرین داستان این است که آیا ممکن است لولا حتی گوجهفرنگی را هم امتحان کند؟ کتاب بدون آشکار کردن نتیجه، خواننده را با همین کنجکاوی همراه میکند.
موضوع محوری داستان، فاصله میان تصور ما از یک خوراکی و تجربه واقعی چشیدن آن است. لولا پیش از آنکه مزه بعضی غذاها را بشناسد، درباره آنها تصمیم گرفته است. از این منظر، کتاب به شکلی سرگرمکننده نشان میدهد که سلیقه کودکان همیشه فقط از جوانههای چشایی نمیآید و گاهی پیشفرضها، اسمها و برداشتهای قبلی نیز در پذیرش یا رد غذا نقش دارند.
تصویرهای لورن چایلد بخش مهمی از جذابیت این اثر هستند. طرحهای پرانرژی و بیانگر لولا و چارلی روی بافتها و الگوهای گوناگون، از کاغذدیواری تا چوب، قرار گرفتهاند. عکسهای بزرگ و نرمنمایی از کاسههای نخودفرنگی، هویجهای بزرگ یا تکههای ماهی نیز روی تصاویر مینشینند و ترکیبی دیداری و متفاوت میسازند. این همراهی تصویر و متن، حالوهوای بازیگوش داستان را تقویت میکند و کشمکش آشنای میز غذا را با سبکی طنزآمیز نشان میدهد.
خوانندگان باید انتظار داستانی کوتاه، خندهدار و صمیمی را داشته باشند که از یک موقعیت روزمره، یعنی بدغذایی کودک، برای ساختن گفتوگویی درباره خیال، عادت و پیشداوری استفاده میکند. کتاب قرار نیست با لحنی دستوری درباره غذا خوردن صحبت کند؛ در عوض، رابطه خواهرانه چارلی و لولا و راه خلاقانه چارلی را در مرکز توجه قرار میدهد.
نویسنده کتاب من این غذا را نمیخورم
لورن چایلد نویسنده و تصویرگر این کتاب است و روایت لولا و چارلی را با ترکیبی از جملههای طنزآمیز، شخصیتپردازی پرانرژی و تصویرهایی ساختهشده از طرحها، بافتها و عکسهای خوراکی پیش میبرد. نگاه او به جهان کودک، در جزئیاتی مانند نامهای خیالی برای هویج و نخودفرنگی و واکنشهای اغراقآمیز اما قابلدرک لولا دیده میشود.
در این اثر، نویسنده بهجای آنکه کودک را با توضیحهای طولانی قانع کند، از بازی ذهنی و شوخطبعی استفاده میکند. همین رویکرد باعث میشود گفتوگوی میان دو خواهر هم سرگرمکننده باشد و هم به بزرگترها یادآوری کند که تجربه کودکان از غذا میتواند با نگاه بزرگسالان تفاوت داشته باشد.
خرید کتاب من این غذا را نمیخورم به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
این کتاب برای کودکان سه تا هشتساله مناسب است؛ بهویژه کودکانی که هنگام غذا خوردن درباره سبزیجات، پوره سیبزمینی، غذاهای کوچک یا گوجهفرنگی موضعی قطعی دارند. اگر فرزندتان از داستانهای خندهدار، شخصیتهای کودکانه و تصویرهای متفاوت لذت میبرد، لولا و چارلی میتوانند همراهانی دوستداشتنی برای یک مطالعه مشترک باشند.
والدینی که بهدنبال کتابی درباره بدغذایی کودکان هستند نیز از فضای غیرمستقیم و بازیگوشانه اثر بهره میبرند. داستان، بهجای وعده دادن راهحلی قطعی، موقعیتی آشنا را به گفتوگویی خلاق تبدیل میکند و امکان میدهد کودک درباره نام غذاها، تصورش از مزهها و تجربه امتحان کردن یک خوراکی فکر کند.
«من این غذا را نمیخورم» انتخابی مناسب برای بلندخوانی در خانه یا گفتوگو پیش از غذاست؛ چون هم ماجرایی ساده و قابلفهم دارد و هم تصویرهایی که کودک را به مکث و کشف جزئیات دعوت میکنند. اگر به کتابهای تصویری طنزآمیز با محوریت زندگی روزمره کودکان و رابطه میان خواهر و برادر علاقه دارید، این اثر میتواند تجربهای گرم، سبک و سرگرمکننده برای شما و کودکتان باشد.











