دومین اول شخص مفرد اثر یوریک کریم مسیحی

معرفی کتاب دومین اول شخص مفردعکس با من چه گفت، من با عکس چه گفتم ۱۱۰ عکس، ۱۰۱ قصه

اگر هر عکس را فقط تصویری ثابت ندانیم، ممکن است پشت سکوت آن صداهایی بشنویم که به زندگی، آدم‌ها و لحظه‌های روزمره مربوط‌اند. کتاب دومین اول شخص مفردعکس با من چه گفت، من با عکس چه گفتم ۱۱۰ عکس، ۱۰۱ قصه نوشته یوریک کریم مسیحی، تلاشی خلاقانه برای شنیدن همین صداهاست؛ کتابی که عکس و داستان کوتاه را در کنار هم قرار می‌دهد و از هر تصویر، روایتی مستقل می‌سازد.

در این اثر، ۱۱۰ عکس الهام‌بخش ۱۰۱ داستان کوتاه شده‌اند. نویسنده به جای آن‌که صرفاً درباره علت ثبت عکس یا مضمون ظاهری آن توضیح دهد، از تصویر عبور می‌کند و با تکیه بر تخیل خود، قصه‌ای تازه از دل آن بیرون می‌کشد. به همین دلیل، عکس‌ها در این کتاب فقط موضوع داستان نیستند؛ نقطه آغاز روایتی‌اند که می‌تواند نگاه خواننده را به تصویر تغییر دهد.

درباره کتاب دومین اول شخص مفردعکس با من چه گفت، من با عکس چه گفتم ۱۱۰ عکس، ۱۰۱ قصه

ایده مرکزی کتاب بر رابطه دوطرفه میان عکس و بیننده شکل گرفته است. عکس چیزی را پیش روی ما می‌گذارد، اما معنای آن در ذهن هر بیننده می‌تواند گسترش پیدا کند و به داستانی متفاوت برسد. یوریک کریم مسیحی از همین ظرفیت استفاده کرده و برای عکس‌هایی از عکاسانی در سراسر جهان، روایت‌هایی نوشته است؛ روایت‌هایی که الزاماً در مضمون واقعی تصویر متوقف نمی‌مانند و امکان خوانش تازه‌ای از آن را فراهم می‌کنند.

داستان‌ها با زاویه دید اول شخص مفرد روایت می‌شوند. این انتخاب، فاصله میان خواننده و تصویر را کمتر می‌کند و به قصه‌ها حال‌وهوایی شخصی و نزدیک می‌دهد. زبان اثر عامیانه و صمیمی است؛ بنابراین روایت‌ها با لحنی ساده پیش می‌روند، اما سادگی زبان به معنای پیش‌بینی‌پذیر بودن پایان‌ها نیست. نویسنده در بسیاری از داستان‌ها از عنصر غافلگیری بهره می‌گیرد و قصه را به شکلی خلاقانه به پایان می‌رساند.

ساختار کتاب نیز تجربه‌ای متفاوت برای خواننده می‌سازد. هر عکس در آغاز داستانی قرار گرفته که بر اساس آن نوشته شده است؛ در پایان نیز مجموعه عکس‌های انتخاب‌شده همراه با نام عکاسانشان دوباره آورده می‌شوند. این ترتیب، امکان می‌دهد ابتدا تصویر را ببینید و داستانی را بخوانید که از آن زاده شده، سپس در بخش پایانی با مجموعه تصویری کتاب و نام پدیدآورندگان عکس‌ها روبه‌رو شوید.

دومین اول شخص مفردعکس با من چه گفت، من با عکس چه گفتم ۱۱۰ عکس، ۱۰۱ قصه در مرز میان عکاسی و داستان کوتاه حرکت می‌کند. کتاب از یک سو برای دیدن دقیق‌تر عکس‌ها فرصت فراهم می‌کند و از سوی دیگر نشان می‌دهد که یک تصویر چگونه می‌تواند به قصه‌ای درباره زندگی روزمره، تجربه انسانی و جهانی که در آن زندگی می‌کنیم تبدیل شود. خواننده در اینجا با شرح مستقیم عکس‌ها روبه‌رو نیست، بلکه با برداشت ادبی و خیال‌پردازانه نویسنده از آن‌ها همراه می‌شود.

این کتاب ادامه اثری با عنوان «اول شخص مفرد» است، اما برای خواندن آن نیازی به مطالعه کتاب پیشین وجود ندارد. هر داستان استقلال خود را دارد و می‌توان کتاب را به‌صورت پیوسته یا با مکث‌هایی میان عکس‌ها و روایت‌ها خواند. تنوع تصویرها و کوتاهی قصه‌ها نیز به خواننده اجازه می‌دهد هر بار از نقطه‌ای وارد جهان کتاب شود.

نویسنده کتاب دومین اول شخص مفردعکس با من چه گفت، من با عکس چه گفتم ۱۱۰ عکس، ۱۰۱ قصه

یوریک کریم مسیحی در این کتاب از تجربه خود در عکاسی و نقد هنری بهره گرفته، اما رویکردش را به نوشتن داستان کوتاه برای عکس‌ها گسترش داده است. او پیش از این جستارنویسی و عکس‌نوشت را تجربه کرده بود و در این اثر، به جای توضیح دادن تصویر، به آن امکان روایت شدن می‌دهد. نتیجه، مجموعه‌ای است که در آن نگاه عکاسانه با تخیل داستان‌پردازانه همراه می‌شود.

انتخاب زاویه دید اول شخص مفرد و زبان عامیانه، نشان می‌دهد که نویسنده به نزدیک شدن روایت‌ها به تجربه روزمره توجه دارد. در عین حال، پایان‌های غافلگیرکننده باعث می‌شوند هر قصه بیش از یک تصویر ساده از موقعیت باقی بماند. نگاه او به عکس، نگاهی مشارکت‌جویانه است: تصویر آغازگر است و کلمات، یکی از روایت‌های ممکن آن را دنبال می‌کنند.

خرید کتاب دومین اول شخص مفردعکس با من چه گفت، من با عکس چه گفتم ۱۱۰ عکس، ۱۰۱ قصه به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به عکاسی علاقه دارید و دوست دارید فراتر از موضوع ظاهری یک تصویر را ببینید، این کتاب می‌تواند تجربه‌ای مناسب برای شما باشد. همچنین خوانندگان داستان کوتاه، به‌ویژه کسانی که روایت‌های کوتاه، زبان صمیمی و پایان‌های غافلگیرکننده را می‌پسندند، از ساختار آن لذت خواهند برد. این اثر برای مخاطبانی جذاب است که به پیوند میان تصویر، تخیل و روایت ادبی علاقه دارند.

خرید این کتاب را به کسانی پیشنهاد می‌کنیم که می‌خواهند هنگام تماشای عکس، فقط به آنچه ثبت شده اکتفا نکنند و امکان‌های داستانی پنهان در قاب را دنبال کنند. انتظار شما از این کتاب باید مجموعه‌ای از ۱۰۱ قصه مستقل باشد که هرکدام از عکسی الهام گرفته‌اند، نه یک متن آموزشی درباره فنون عکاسی. در نهایت، ارزش خواندن کتاب در همین جابه‌جایی نگاه است: عکس شنیدنی می‌شود و داستان، دوباره شما را به تصویر بازمی‌گرداند.