کتاب پرکار خانم

انتشارات قدیانی منتشر کرد:
پُرکارخانم توی زندگی‌اش هیچ چیز را بیشتر از این دوست نداشت که سخت کار کند.
سخت کوش مثل یک زنبور عسل.
اگر بخواهیم درستش را بگوییم، به سخت کوشی یک کندو زنبور عسل.
او هر روز ساعت سه صبح از خواب بیدار می‌شد.