او را صدا بزن اثر پگاه پزشکی
معرفی کتاب او را صدا بزن
اگر یک روز اینترنت در سراسر جهان قطع شود و هیچکس نداند این اتفاق تا چه زمانی ادامه خواهد داشت، زندگی در تهران چه شکلی پیدا میکند؟ رمان «او را صدا بزن» نوشته پگاه پزشکی، از همین موقعیت ناآشنا و اضطرابآور آغاز میشود؛ موقعیتی که در آن مرز میان واقعیت، شایعه و خیال کمکم تغییر میکند.
این کتاب نخستین رمان منتشرشده پگاه پزشکی است و خواننده را به شهری میبرد که درگیر خبری بزرگ، واکنشهای متناقض و اتفاقهایی غیرطبیعی شده است. نویسنده با درآمیختن رویا و واقعیت، فضایی سورئال، عجیبوغریب و متفاوت میسازد؛ فضایی که پرسشهای فراوانی ایجاد میکند و مخاطب را برای کشف ادامه داستان با خود همراه نگه میدارد.
درباره کتاب او را صدا بزن
داستان در تهران میگذرد؛ شهری که اینترنت آن قطع شده، اما مسئله فقط یک اختلال ساده و داخلی نیست. پیامها از قطعی جهانی خبر میدهند و در نبود ارتباط معمول، موجی از شایعات بیپایه و خبرهای نگرانکننده شکل میگیرد. مردم نمیدانند با شرایطی روبهرو هستند که بهزودی پایان مییابد یا باید خود را برای تغییری طولانیمدت آماده کنند. همین ناآگاهی، فضای شهر را ملتهب و رفتار آدمها را پیشبینیناپذیر میکند.
در این وضعیت، هرکس راهی برای مواجهه با بحران انتخاب میکند. گروهی به فکر فرارند، بعضی ترجیح میدهند در خانه بمانند و عدهای دیگر وسایل زندگیشان را جمع میکنند تا تهران را ترک کنند. خیابانها تصویری از همین آشفتگی جمعی را نشان میدهند: خودروهایی که از چمدان، جاروبرقی، فرش و وسایل دیگر پر شدهاند و مردمی که با شتاب میخواهند خود را به خانه یا خارج از شهر برسانند. این واکنشها فقط نشانه ترس از قطع اینترنت نیست؛ آنها تصویری از نیاز انسان به امنیت و کنترل در شرایط نامطمئن هستند.
پگاه پزشکی در «او را صدا بزن» واقعیتی روزمره را به نقطه شروع روایتی نامتعارف تبدیل میکند. اینترنت، که بخشی عادی از زندگی امروز به نظر میرسد، ناگهان از دسترس خارج میشود و همراه با آن، شکل ارتباط، دریافت خبر و اعتماد به آنچه میشنویم نیز دگرگون میشود. در چنین فضایی، شایعه میتواند از خبر واقعی قدرتمندتر شود و تخیل به بخشی از تجربه روزانه آدمها راه پیدا کند.
ویژگی مهم رمان، حرکت میان امر واقعی و خیالپردازی است. فضای سورئال کتاب، جهان داستان را از یک روایت صرفاً درباره قطعی اینترنت فراتر میبرد و آن را به تجربهای غریب و ناآشنا تبدیل میکند. خواننده با شهری مواجه است که هنوز نشانههای آشنای تهران را دارد، اما رفتار آدمها و اتفاقهای پیرامونش دیگر کاملاً طبیعی به نظر نمیرسند. این ترکیب، حس تعلیق و کنجکاوی ایجاد میکند و باعث میشود درک موقعیت، همزمان به مشاهده واقعیت و دنبالکردن نشانههای خیال وابسته باشد.
«او را صدا بزن» برای مخاطبانی جذاب است که از رمانهای متفاوت، فضاهای وهمآلود و داستانهایی درباره بحران ارتباط و واکنش جمعی لذت میبرند. این کتاب بهجای ارائه تصویری ساده از یک حادثه، خواننده را در موقعیتی قرار میدهد که در آن باید میان شایعه، ترس، تصمیم و واقعیت حرکت کند.
نویسنده کتاب او را صدا بزن
پگاه پزشکی نویسنده «او را صدا بزن» است؛ رمانی که در آن تخیل با واقعیت پیوند میخورد و از دل یک وضعیت شهری، جهانی سورئال و ناآشنا شکل میگیرد. توجه او به واکنش آدمها در برابر اختلالی فراگیر، به داستان ابعادی انسانی و اجتماعی میدهد؛ زیرا بحران در اینجا فقط یک اتفاق بیرونی نیست و تصمیمهای افراد، ترسهایشان و شیوه مواجههشان با آینده را نیز آشکار میکند.
پزشکی پیش از این مجموعهداستان «قهرمانانی که نیستیم» را منتشر کرده است. «او را صدا بزن» نخستین رمان منتشرشده اوست و نشان میدهد که دغدغههای رواییاش میتواند در قالب داستانی بلند، با فضای خاص و خیالپردازانه، دنبال شود.
خرید کتاب او را صدا بزن به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
اگر به داستانهای سورئال و روایتهایی علاقه دارید که واقعیت آشنا را با رویا و خیال درهم میآمیزند، «او را صدا بزن» میتواند انتخابی مناسب برای شما باشد. این رمان بهویژه برای خوانندگانی پیشنهاد میشود که از فضاهای عجیب، موقعیتهای بحرانی و داستانهایی با حالوهوای ناآرام استقبال میکنند.
اگر موضوعاتی مانند قطع ارتباط، گسترش شایعه، اضطراب جمعی و واکنش مردم به یک اتفاق غیرمنتظره برایتان جذاب است، در این کتاب با روایتی روبهرو میشوید که این عناصر را در بستر تهران دنبال میکند. همچنین اگر ترجیح میدهید داستان فقط به یک پاسخ روشن و یک مسیر کاملاً قابلپیشبینی محدود نشود، ترکیب رویا و واقعیت در این رمان میتواند تجربهای متفاوت برایتان بسازد.
با خرید این کتاب، انتظار رمانی را داشته باشید که از یک بحران ارتباطی آغاز میشود، اما در ادامه به فضای گستردهتری از ترس، شایعه، تصمیمگیری و خیال وارد میشود. این اثر برای مطالعهای مناسب است که در آن فضای داستان، رفتار آدمها و پرسش درباره مرز واقعیت و تصور، همگی اهمیت دارند.





