آخرین روزهای سال اثر اوژن حقیقی
معرفی کتاب آخرین روزهای سال: مجموعه داستانهای برگزیدهٔ دورهٔ اول جایزهٔ ارغوان
پایان سال فقط لحظهای در تقویم نیست؛ دورهای است سرشار از انتظار، خاطره، دگرگونی و اتفاقهایی که در زندگی روزمره رنگی تازه پیدا میکنند. کتاب «آخرین روزهای سال: مجموعه داستانهای برگزیدهٔ دورهٔ اول جایزهٔ ارغوان» این حالوهوا را در قالب ده داستان کوتاه از نویسندگان جوان روایت میکند. اوژن حقیقی، دبیر جایزهٔ ارغوان، این داستانها را گردآوری کرده و مجموعهای پدید آورده است که هر متن در آن جهان و لحن مستقل خود را دارد.
این کتاب برای خوانندهای است که میخواهد با بخشی از تجربههای تازهٔ داستان کوتاه ایرانی آشنا شود؛ تجربههایی که از یک موضوع مشترک آغاز میشوند، اما به روایتهایی تکراری و یکشکل نمیانجامند. پایان سال در این مجموعه گاهی زمینهٔ بازگشت به خاطره است، گاهی فرصتی برای رویارویی با رخدادی بومی و گاهی فضایی برای آشکار شدن رابطهها و احساسات انسانی.
درباره کتاب آخرین روزهای سال: مجموعه داستانهای برگزیدهٔ دورهٔ اول جایزهٔ ارغوان
داستانهای این مجموعه پیرامون حالوهوای روزهای پایانی سال شکل گرفتهاند؛ با این حال، نقطهٔ قوت کتاب در همین تفاوت نگاههاست. هر نویسنده از زاویهای جداگانه به موضوع مشترک نزدیک شده و نتیجه، مجموعهای متنوع از فضاها، روایتها و سبکهاست. بازتاب حوادث بومی در بسیاری از داستانها، کتاب را به تجربههایی ملموس و ریشهدار نزدیک میکند؛ تجربههایی که در عین پیوند با زندگی واقعی، به روایتهایی مستقل تبدیل شدهاند.
از ویژگیهای قابل توجه این مجموعه، فاصله گرفتن نویسندگان از جریانهای رایج و تکراری داستان کوتاه روز است. در داستانها میتوان استقلال و طراوت سبک را دید؛ به همین دلیل، خواندن کتاب تجربهای یکنواخت نیست و هر داستان امکان روبهرو شدن با شیوهای متفاوت از داستانگویی را فراهم میکند. این تنوع، یکی از امتیازهای مجموعههای چندنویسندهای است: موضوع کلی مشترک باقی میماند، اما نگاه، زبان و پرداخت هر داستان مسیر خود را دنبال میکند.
عنوانهای ده داستان، گسترهٔ این مجموعه را نشان میدهند: «گرد گل بادام» نوشتهٔ گلرخ جلالوندی، «کجایی بهار؟» نوشتهٔ متینه ایقائی، «چهارشنبهسوری مختصری برای یک ماهی قرمز» نوشتهٔ حسین خاموشیجوزقانی، «چند ساعت وقت دارم؟» نوشتهٔ بهار زروانی، «خدای بالای در» نوشتهٔ زهرا گودرزی، «آخرهای سال من» نوشتهٔ کیان درجزی، «نربچ» نوشتهٔ عباس سعیدی، «دست راستش را بریدند» نوشتهٔ سیدرضا رادجو، «سین از قفس» نوشتهٔ فائزه مرزوقی و «انقلاب یکنفره» نوشتهٔ فاطمه جعفری.
هر داستان ویژگی روایی خاص خود را دارد. «گرد گل بادام» با سوژهای تازه و روایتی ساده شناخته میشود. «خدای بالای در» از راویای کودک بهره میگیرد و اتفاقهایی غمانگیز را با طنزی غریب بازگو میکند؛ ترکیبی که به فضای داستان کیفیتی متفاوت میدهد. در «سین از قفس» نیز دو روایت همزمان و تودرتو بهخوبی پیش میروند. همین تفاوتها نشان میدهد که کتاب صرفاً گردآوری چند داستان با موضوعی مشترک نیست، بلکه مجموعهای از انتخابهای روایی گوناگون است.
جایزهٔ ارغوان با هدف کشف استعدادهای جوان در زمینهٔ نویسندگی و ترویج فرهنگ کتاب و کتابخوانی، با تمرکز بر داستان کوتاه فعالیت خود را از سال ۱۳۹۶ آغاز کرده است. محدودیت سنی شرکتکنندگان این جایزه سی سال بوده و داستانهای این دوره از میان آثار بسیاری انتخاب و داوری شدهاند. از این منظر، «آخرین روزهای سال» تصویری از بخشی از استعدادهای جوان داستاننویسی ارائه میدهد و برای خوانندگانی که پیگیر مسیرهای تازه در ادبیات داستانی ایران هستند، انتخابی قابل توجه است.
نویسنده کتاب آخرین روزهای سال: مجموعه داستانهای برگزیدهٔ دورهٔ اول جایزهٔ ارغوان
اوژن حقیقی دبیر جایزهٔ ارغوان و گردآورندهٔ کتاب «آخرین روزهای سال» است. نقش او در این اثر، گردآوری داستانهای برگزیدهٔ نخستین دورهٔ جایزه و قرار دادن آنها در مجموعهای واحد است؛ مجموعهای که امکان میدهد خواننده در یک کتاب با چندین صدای جوان و چند رویکرد متفاوت به داستان کوتاه روبهرو شود.
اهمیت کار گردآورنده در این کتاب، ایجاد بستری برای دیده شدن داستانهایی است که هرکدام از نویسندهای جداگانهاند. اوژن حقیقی با گردآوری این آثار، مجموعهای فراهم کرده که موضوع مشترک را با تنوع روایی پیوند میدهد و توجه خواننده را به استقلال سبک، تازگی سوژه و بازتاب تجربههای بومی جلب میکند.
خرید کتاب آخرین روزهای سال: مجموعه داستانهای برگزیدهٔ دورهٔ اول جایزهٔ ارغوان به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
اگر به داستان کوتاه ایرانی و ادبیات داستانی نویسندگان جوان علاقه دارید، این مجموعه میتواند انتخابی مناسب برای شما باشد. کتاب برای کسانی جذاب است که از خواندن روایتهای کوتاه با فضاهای متنوع لذت میبرند و ترجیح میدهند بهجای دنبال کردن یک داستان بلند، در هر متن با موقعیتی تازه، راویای متفاوت یا شیوهای دیگر از روایت روبهرو شوند.
اگر موضوعهایی مانند حالوهوای پایان سال، خاطره، حوادث بومی و تجربههای انسانی روزمره توجهتان را جلب میکند، «آخرین روزهای سال» فرصت خوبی برای کشف نگاههای گوناگون به یک مضمون مشترک است. همچنین خوانندگانی که میخواهند با استعدادهای جوان داستاننویسی آشنا شوند یا مجموعهای برگزیده از داستانهای کوتاه را مطالعه کنند، از تنوع این کتاب بهره خواهند برد. در نهایت، باید انتظار مجموعهای یکدست از نظر موضوع، اما متنوع از نظر لحن، فضا و ساختار روایی را داشته باشید؛ کتابی که هر داستان آن تجربهای مستقل به شمار میآید.
