فرضیه فراموشی اثر ژوزه ادواردو آگوالوزا

انتشارات نیلوفر منتشر کرد:
«مردی که داستان خوبی تعریف کند، عملاً پادشاه است.»
از متن رمان
ژوزه ادواردو آگوآلوسا، نویسنده و روزنامه نگار آنگولایی، در ۱۹۶۰ به دنیا آمده، کشاورزی و جنگلداری خوانده و بیش از ۲۵ جلد کتاب منتشر کرده است. مهم‌ترین رمان‌هایش عبارتند از: آفتاب پرست‌ها (به ترجمه همین قلم، نشر چشمه) فرضیه فراگیر فراموشی (برنده جایزه بین المللی ادبیات دابلین) خوابدیدگان بی‌اختیار، زن‌های پدرم و موسم باران…
رمان حاضر داستان زنی پرتغالی، به نام لودو، است که همراه خواهر و شوهر خواهرش به آنگولا می‌رود و بر اثر ماجرایی، در آستانه استقلال آن کشور، ۱۹۷۵، ناچار حدود سی سال در به روی خود می‌بندد.
در این رمان جمع وجور نویسنده با مهارت بندبازی از این شاخ به آن شاخ می‌پرد و با چنان ساختار منسجمی بندهای پراکنده را به هم پیوند می‌زند که خواننده را مبهوت تردستی خود می‌کند.
انگار همگی در این کشور دچار فراموشی شده اند: فراموشی آرمان‌های استقلال، فراموشی آرمان‌های سوسیالیسم که مبنای آن توزیع عادلانه ثروت است و فراموشی انسانیت.