بوی نای عشق اثر مرجان بیرانوند

بدون هیچ حرفی نگاهش کردم و نگاهم کرد تا رفته رفته منم به خنده افتادم!

_فکر میکردم یکم عاشقانه‌تر بیدارم کنی.

لبخندش بیشتر شد و کمی تا نزدیکی صورتم جلو اومد:

_مثلا چه جوری؟

من هم صورتم رو نزدیک بردم و نگاه خیرمو از چشماش به لب هاش کشیدم:

_نمی دونم. . میخوای من دوباره بخوابم تو خودت امتحان کن‌ها؟

لب شو زیر دندون گرفت تا این بار صدای خنده ش بلند نشه و همونطور که فاصله رو از بین می‌برد دستش رو به موهای خیس چسبیده به پیشونیم رسوند و کنارشون زد:

_فکر خوبیه!

بوی عطرش که زیر بینیم نشست تازه فهمیدم چقدر دلتنگشم مثل همیشه. این خاصیت نهال بود. به محض دور شدن و جدا شدن تازه نبود خودش و به رخ میکشید و بعد با هر وصل بهت می‌فهموند که نبودنش می‌تونست کم کم تو رو از پا بندازه!