داستان‌های با اجازه اثر اسدالله امرائی

معرفی کتاب داستان‌های با اجازه

ترجمه فقط برگرداندن واژه‌ها از زبانی به زبان دیگر نیست؛ پشت هر انتخاب مترجم، رابطه‌ای با نویسنده و صاحب اثر قرار دارد. کتاب داستان‌های با اجازه نوشته اسدالله امرائی از همین دغدغه آغاز می‌شود: آیا مترجم باید برای ترجمه یک اثر از پدیدآورنده آن اجازه بگیرد؟ این مجموعه، نتیجه نگاه جدی و مسئولانه مترجم به همین پرسش است.

داستان‌های با اجازه مجموعه‌ای از داستان‌هایی است که نویسندگانشان با خواسته اسدالله امرائی برای ترجمه آثارشان موافقت کرده‌اند. بنابراین، موضوع کتاب تنها داستان‌هایی که در آن گرد آمده‌اند نیست؛ بلکه فرایند شکل‌گیری این مجموعه و احترام به جایگاه نویسنده نیز بخشی از معنای آن را می‌سازد. کتاب برای خواننده‌ای است که به ادبیات داستانی ترجمه‌شده و مسئله رابطه میان مترجم و پدیدآورنده علاقه دارد.

درباره کتاب داستان‌های با اجازه

این کتاب از یک پرسش مشخص درباره اخلاق و حق ترجمه شکل گرفته است. وقتی کپی‌رایت آثار خارجی رسمیت ندارد، آیا همچنان می‌توان به نویسنده یا صاحب قانونی اثر مراجعه کرد و برای برگردان آن به زبان فارسی اجازه خواست؟ اسدالله امرائی پاسخ خود را نه با بحثی جداگانه، بلکه با گردآوری داستان‌هایی ارائه می‌کند که نویسندگانشان با میل و لطف، درخواست او را پذیرفته‌اند.

در نتیجه، هر داستان در این مجموعه از دو جهت اهمیت پیدا می‌کند. از یک سو، خواننده با اثری داستانی روبه‌رو می‌شود که از زبان دیگری به فارسی درآمده است؛ از سوی دیگر، می‌داند این ترجمه در چارچوب رابطه‌ای شکل گرفته که در آن رضایت نویسنده و احترام به صاحب اثر نادیده گرفته نشده است. همین ویژگی، کتاب را به نمونه‌ای روشن از توجه مترجم به مسئولیت حرفه‌ای خود تبدیل می‌کند.

فضای اصلی کتاب را می‌توان در پیوند میان ادبیات، ترجمه و کپی‌رایت جست‌وجو کرد. کتاب به‌جای آنکه این موضوع را به یک مسئله انتزاعی و دور از تجربه واقعی تبدیل کند، آن را در متن کار مترجم نشان می‌دهد: مترجمی که با نویسندگان یا صاحبان قانونی آثار تماس می‌گیرد و اجازه می‌خواهد تا نوشته‌هایشان را به زبان خود برگرداند. این رویکرد، مسیر رسیدن داستان‌ها به خواننده فارسی‌زبان را نیز معنادار می‌کند.

خواندن این مجموعه می‌تواند توجه شما را به پشت‌صحنه ترجمه جلب کند؛ به تصمیمی که پیش از انتخاب واژه‌ها و پرداختن به جمله‌ها گرفته می‌شود. داستان‌ها در اینجا فقط متن‌هایی برای مطالعه نیستند، بلکه نشانه‌ای از امکان گفت‌وگو میان مترجم و نویسنده نیز به شمار می‌آیند. به همین دلیل، کتاب برای کسانی جذاب است که هنگام خواندن آثار ترجمه‌شده، به چگونگی شکل‌گیری آن‌ها و مسئولیت مترجم هم فکر می‌کنند.

عنوان کتاب، «داستان‌های با اجازه»، خلاصه‌ای دقیق از نگاه حاکم بر مجموعه است. این عنوان هم به ماهیت داستانی آثار اشاره دارد و هم بر رضایتی تأکید می‌کند که نویسندگان برای ترجمه نوشته‌های خود اعلام کرده‌اند. در واقع، کتاب تجربه‌ای دوگانه پیش روی مخاطب می‌گذارد: لذت مواجهه با داستان و تأمل درباره جایگاه اجازه، مالکیت اثر و رابطه میان زبان‌ها.

نویسنده کتاب داستان‌های با اجازه

اسدالله امرائی در این کتاب از جایگاه مترجمی سخن می‌گوید که مسئله اجازه گرفتن از صاحب اثر را از آغاز کار ترجمه جدی گرفته است. حضور او در مجموعه فقط به گردآوری داستان‌ها محدود نمی‌شود؛ انتخاب و ارائه این آثار، بازتاب دغدغه‌ای است که در کار ترجمه داشته و برای پاسخ دادن به آن، با نویسندگان یا صاحبان قانونی آثار تماس گرفته است.

رویکرد امرائی در این کتاب بر احترام به پدیدآورنده و توجه به مسیر قانونی و اخلاقی ترجمه استوار است. او به‌جای نادیده گرفتن مسئله کپی‌رایت آثار خارجی، آن را به بخشی از تجربه ترجمه تبدیل می‌کند. بنابراین، خواننده با کتابی روبه‌روست که نگاه مترجم به مسئولیت حرفه‌ای و رابطه میان اثر اصلی و ترجمه را در کنار داستان‌های منتخب دنبال می‌کند.

خرید کتاب داستان‌های با اجازه به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به داستان‌های ترجمه‌شده علاقه دارید و دوست دارید بدانید یک اثر چگونه با اجازه نویسنده یا صاحب قانونی آن به فارسی می‌رسد، داستان‌های با اجازه انتخاب مناسبی برای شماست. این کتاب به‌ویژه برای خوانندگانی جذاب خواهد بود که ترجمه را بخشی از گفت‌وگوی میان فرهنگ‌ها می‌دانند و می‌خواهند در کنار مطالعه داستان، به مسئولیت‌های مترجم نیز توجه کنند.

این مجموعه را به علاقه‌مندان ادبیات داستانی، ترجمه ادبی و موضوع کپی‌رایت پیشنهاد می‌کنیم. اگر درباره حق پدیدآورنده، ضرورت اجازه گرفتن و نسبت میان نویسنده و مترجم پرسش دارید، کتاب می‌تواند موضوعی روشن برای تأمل در اختیارتان بگذارد. انتظار شما از این اثر باید مجموعه‌ای از داستان‌های ترجمه‌شده باشد که وجه متمایز آن‌ها، رضایت نویسندگان برای ترجمه و تأکید بر احترام به صاحب اثر است.

در نهایت، داستان‌های با اجازه برای کسانی مناسب است که از کتاب‌هایی با موضوع ادبیات و فرایند ترجمه لذت می‌برند، اما به تجربه پشت متن نیز بی‌تفاوت نیستند. این اثر، بدون جدا کردن داستان از مسیر رسیدن آن به زبان فارسی، شما را با انتخابی آگاهانه از سوی مترجم روبه‌رو می‌کند؛ انتخابی که بر گفت‌وگو، اجازه و احترام به نویسنده تکیه دارد.