پادشاه و پیرمرد اثر ابوالفضل هادی‌منش

انتشارات کمال اندیشه منتشر کرد:
در روزگاران گذشته، پادشاهی در سرزمینی خوش آب و هوا، فرمانروایی می‌کرد. او پادشاهی خوش گذران بود و قصری زیبا داشت. بهترین تفریح پادشاه، شکار کردن بود. او هر روز با وزیر و درباریان خود به شکار می‌رفت. تعداد زیادی سرباز نیز از او محافظت می‌کردند.
پادشاه عادت بدی داشت. او خیلی خرافاتی بود. گاهی از شنیدن صدای کلاغی، پریشان می‌شد و آن را به فال بد می‌زد. در قصر او جادوگری بود. پادشاه همیشه در کارهایش با او مشورت می‌کرد. جادوگر هم با حرف‌های ساختگی او را مشغول می‌نمود. هر گاه پادشاه می‌خواست به سفری برود یا کاری انجام دهد از جادوگر می‌خواست که از آینده خبر بدهد.