سرخ و سیاه

سرخ و سیاه

«سرخ و سیاه» که در سال ۱۸۳۰ منتشر شد، یکی از مهم‌ترین رمان‌های قرن نوزدهم به‌شمار می‌رود که به‌قلم نویسنده فرانسوی به‌نام استندال نوشته شده است. این رمان یک بررسی ژرف‌گونه از جاه‌طلبی، عشق و شهرت در فرانسه‌ی پس از دوران ناپلئون است. از طریق شخصیت پیچیده‌اش، ژولین سورل، استندال ساختارهای اجتماعی زمان خود را به نقد می‌کشد و درون‌مایه‌های روان‌شناختی شخصیت‌هایش مورد پردازش قرار می‌دهد. سرخ و سیاه با ترجمه مهدی سحابی و با کوشش نشر مرکز به بازار راه یافته است.

درباره استاندال، نویسنده کتاب سرخ و سیاه

استندال با نام هنری آنری-ماری بایل در ۲۳ ژانویه ۱۷۸۳ در فرانسه چشم به جهان گشود. او در یک خانواده‌ی متوسط رشد کرد و از کودکی تحت تأثیرذوق ادبی مادرش بود. پس از خدمت در ارتش طی جنگ‌های ناپلئونی، به پاریس رفت و در محیط فرهنگی آن شهر جذب شد.

سبک نوشتاری استندال به خاطر بینش روان‌شناختی و بررسی احساسات انسانی شناخته می‌شود. او غالبا به عنوان یکی از پیشگامان ادبیات مدرن به‌حساب می‌آید زیرا بر توسعه شخصیت‌ها و رئالیسم تمرکز ویژه‌ای می‌کند.

استندال در ۲۳ مارس ۱۸۴۲ درگذشت و میراثی از خود به‌جا نهاد که همچنان الهام‌بخش نویسندگان و خوانندگان است. آثار او به خاطر عمق، پیچیدگی و ارتباط پایدارشان مورد تحسین هستند.

درباره کتاب سرخ و سیاه

داستان «سرخ و سیاه» در اوایل قرن نوزدهم رخ می‌دهد و زندگی ژولین سورل، جوانی از طبقه‌ی متوسط را به‌تصویر می‌کشد که آرزو دارد به فراتر از موقعیت خود دست یابد. عنوان رمان به دو نیروی تاثیرگذار در زندگی ژولین اشاره دارد: سرخ نماد جاه‌طلبی نظامی و سیاه نماد جاه‌طلبی کلیسایی محسوب می‌شود. ژولین تصمیم دارد تا از میان سلسله‌مراتب اجتماعی سخت‌گیرانه زمان خود دور شود و به ثروت و مقام برسد.

رمان با کار کردن ژولین به عنوان شاگرد نجار آغاز می‌شود، اما به زودی به شهر وریرز انتقال می‌یابد، جایی که به عنوان معلم خصوصی برای فرزندان شهردار محلی، آقای رنال، شروع به کار می‌کند. رابطه‌اش با مادام رنال، همسر شهردار، به محور مرکزی داستان تبدیل می‌شود. این رابطه‌ی شورانگیز، عشق و خیانت را به‌تصویر می‌کشد، زیرا ژولین بین جاه‌طلبی‌هایش و احساساتش در رفت‌وآمد است.

با پیشرفت داستان، ژولین به پاریس می‌رود و گرفتار دایره‌های اجتماعی مختلف، به‌ویژه کلیسا و اشرافیت می‌گردد. روابط او با زنان، به ویژه با ماتیلد دلا مول، تضادهای درونی و آرزوهای او را به نمایش می‌گذارد. این رمان با یک پیامد دراماتیک تمام می‌شود که پیامدهای تلاش شبانه‌روزی ژولین برای قدرت و مقام را به چالش می‌کشد.

«قرمز و سیاه» نه تنها به خاطر روایتش بلکه به خاطر بررسی‌هایش درباره روان‌شناسی انسان و ساختارهای اجتماعی از اهمیت برخوردار است. کار استندال راه را برای جنبش‌های ادبی آینده، از جمله رئالیسم و ادبیات روان‌شناختی هموار نمود. توسعه پیچیده شخصیت‌های این رمان الهام‌بخش نویسندگان بی‌شماری بوده و همچنان نیز با خوانندگان امروز ارتباط دارد.

«سرخ و سیاه» به عنوان یک اثر بزرگ ادبی که به بررسی مضامین جاه‌طلبی، عشق و نقد اجتماعی از دیدگاه زندگی ژولین سورل می‌پردازد، ایستاده است. داستان‌سرایی ماهرانه و دیدگاه روان‌شناختی استندال یک اثر عمیق به‌وجود می‌آورد که با خوانندگان نسل‌ها در ارتباط است. با تفکر درباره این رمان کلاسیک، ما بینش‌های ارزشمندی درباره طبیعت انسانی و پیچیدگی‌های در سلسله مراتب اجتماعی کسب می‌کنیم.

جملات کتاب سرخ و سیاه

«هیچ آدم محفل‌نشینی صبح با این فکر رنج‌آور از خواب پا نمی‌شود که: شب چه بخورم؟ همه‌شان هم لاف درست‌کاری نمی‌زنند! عضو هیات منصفه هم که بشوند با سربلندی، رای به محکومیت آدمی می‌دهند که یک قاشق نقره دزدیده چون داشته از گرسنگی می‌افتاده.»

«برای آزمایش لیاقت یک فرد باید چنین کنید: مانعی در برابر همه آنچه دلش می‌واهد یا هرآنچه در پیش می‌گیرد قرار دهید. اگر واقعا لیاقت داشته باشد مانع را از سر راه برمی‌دارد یا از کنارش راهی پیدا می‌کند.»