انتشارات شقایق

معرفی نشر شقایق

نشر شقایق با تمرکز بر ادبیات داستانی، رمان ایرانی و روایت‌های پرکششِ احساسات انسانی، در سال‌های اخیر برای بسیاری از کتاب‌خوان‌ها نامی آشنا شده است. این ناشر در تهران فعالیت می‌کند و در سبد انتشارش علاوه بر داستان فارسی، به کتاب‌هایی از حوزه‌ی کودک و نوجوان هم توجه دارد. در میان آثار شقایق، رمان‌ها و داستان‌هایی دیده می‌شوند که معمولاً از دل موقعیت‌های روزمره، رابطه‌های خانوادگی و کشمکش‌های عاطفی شکل می‌گیرند و مخاطب را تا پایان همراه می‌برند.

تاریخچه‌ی نشر شقایق

شقایق مسیر رشد خود را با تکیه بر انتخاب‌های داستانیِ معاصر و توجه به نیاز مخاطبِ رمان‌خوان طی کرده است. ابوالقاسم کاظمی‌پور به عنوان مدیرمسئول نشر شقایق درباره‌ی تغییر ذائقه‌ی خوانندگان در فضای ارتباطی جدید و اینکه داستان‌ها چگونه باید با داده‌های نسل امروز هم‌خوان شوند صحبت کرده است. این نگاه، در تجربه‌ی عمومیِ کتاب‌های شقایق هم دیده می‌شود؛ جایی که روایت‌ها تلاش می‌کنند مستقیم و روشن، به سؤال‌های رابطه و احساس نزدیک شوند و با فضای جامعه‌ی پیرامون خود ارتباط برقرار کنند.

حوزه‌ی فعالیت و ژانرهای نشر شقایق

نشر شقایق عمدتاً در حوزه‌ی ادبیات داستانی و داستان فارسی فعالیت می‌کند و در این میان به رمان ایرانی، روایت‌های عاشقانه و داستان‌های اجتماعیِ مبتنی بر شخصیت‌پردازی توجه دارد. همچنین در میان فهرست آثار منتشرشده، کتاب‌هایی برای کودک و نوجوان هم به چشم می‌خورد.

• ادبیات و داستان فارسی (رمان ایرانی و روایت‌های عاشقانه)
• داستان اجتماعی و درام عاطفی با محوریت روابط خانوادگی
• کتاب کودک و نوجوان

پرفروش‌ترین کتاب‌های نشر شقایق

در ادامه، با پرفروش‌ترین عنوان‌هایی آشنا می‌شوید که از مسیر روایت‌های پرتعلیق و احساسیِ نشر شقایق سر برآورده‌اند.

جوزا

«جوزا» نوشته‌ی م. بهارلویی یک روایت عاشقانه درباره‌ی سرنوشت است؛ سرنوشتی که گاهی دست از یقه برنمی‌دارد و آدم را به تصمیم‌های تازه می‌کشاند. در این داستان، ایده‌ی تغییر از دلِ پایان می‌آید: گاهی باید «تمام شد» تا امکان آغاز دوباره شکل بگیرد. لحن اثر، احساسی و نزدیک به تجربه‌ی عاطفی شخصیت‌هاست و مخاطب را با کشمکش‌های درونی و کشف دوباره‌ی خود همراه می‌کند.

دخترها همیشه مقصرند!

«دخترها همیشه مقصرند!» رمانی از مهسا پناهی است که با موقعیت‌های آشنا و بار عاطفی پررنگ روایت می‌شود. فضای داستان به اتاق و رفت‌وآمدهای بیمارستان گره می‌خورد و در همان مسیر، بازگشت دوباره‌ی یک شخصیت پس از دو سال، تنش‌هایی تازه ایجاد می‌کند؛ تنش‌هایی میان گذشته، قضاوت و حال. عنوان کتاب هم مثل موتور محرک داستان عمل می‌کند و خواننده را به واکاوی رابطه‌ها و نقش‌ها در موقعیت‌های واقعی می‌برد.

تخت طاووس

«تخت طاووس» با نویسندگی عاطفه منجزی در ژانر عاشقانه‌ی معمایی معرفی می‌شود. داستان از یک حادثه شروع می‌شود: تخریب خانه‌ی کلنگیِ قدیمی و فرو ریختن هم‌زمان بخش‌هایی از محیط اطراف، که تقابل میان «لیا» و همسایه‌ای مرموز و جذاب را شکل می‌دهد. در چنین فضایی، حسِ نزدیک شدن به یک راز و کششِ رابطه، روایت را پیش می‌برد و مخاطب را به ادامه‌ی ماجرا ترغیب می‌کند.

دوباره سبز می شویم

«دوباره سبز می شویم» نوشته‌ی زهرا ارجمندنیا داستانی عاشقانه با حال‌وهوای رشد و بازگشت دوباره است. در روایت، سال‌ها از روزهای گذشته گذشته و شخصیت اصلی برای پایان‌نامه‌ی ارشد آماده می‌شود، اما بازگشت یک مرد به ایران و قرار گرفتنش به عنوان استاد راهنما، ورق را برمی‌گرداند. این بار، رابطه‌ای قدیمی بار دیگر معنا پیدا می‌کند و داستان از غم و خزان عبور می‌کند تا به ریشه‌های تازه‌ی امید و امکان سبز شدن برسد.

غزل فروش

«غزل فروش» از مدیا خجسته، داستانی عاشقانه است که مفهومِ عشق را دست‌مایه‌ی تأمل و روایت قرار می‌دهد. در بخش‌هایی از متن اثر، عشق به شکل پدیده‌ای بی‌زمان و بی‌مکان توصیف می‌شود؛ چیزی که مثل روح حضور دارد و هیچ تعریف خشک و محدودکننده‌ای برایش کافی نیست. همین نگاه، فضای داستان را به سمت گفت‌وگوهای احساسی و کشفِ آرامِ رابطه پیش می‌برد و خواننده را در جریان تسخیر تدریجی شخصیت‌ها قرار می‌دهد.

دشمن عزیز من

«دشمن عزیز من» نوشته‌ی نیلوفر لاری در فضای رمان عاشقانه‌ی ایرانی روایت می‌شود. داستان با الگوی تعلیق حساب‌شده پیش می‌رود و شخصیت‌ها قدم‌به‌قدم جلو می‌آیند تا خواننده دنبال پاسخ‌های ماجرا باشد. از همان آغاز، رابطه‌ها رنگ و بوی پیچیدگی می‌گیرند و مفهوم «دوستی-دشمنی» در بستر احساسات شکل می‌گیرد. اثر برای کسانی جذاب است که در کنار عاشقانه‌ها، کشمکش‌های روانی و تغییر رفتار شخصیت‌ها را دنبال می‌کنند.

همان تلخ همیشگی

«همان تلخ همیشگی» از مائده فلاح با حال‌وهوایی احساسی شروع می‌شود؛ جایی که صداهای راه‌پله و حضورِ دو نفر، حسِ رویاروییِ پنهان را می‌سازد. در روایت، فاصله‌ها کوتاه و نزدیک می‌شوند و تقابل میان دو شخصیت مثل یک دوئل ادامه پیدا می‌کند؛ نه با عقب‌نشینی، بلکه با ایستادگی. متن اثر لحنِ درگیر و نزدیک به تجربه‌ی عاطفی دارد و مخاطب را در مسیر تنش، مکث و کشفِ حقیقت همراه می‌کند.

خیال ماندنت را دوست دارم

«خیال ماندنت را دوست دارم» نوشته‌ی مائده فلاح درباره‌ی زندگی دختری به نام آرام است؛ شخصیتی که رابطه‌ی عاطفی‌اش با فراز و فرودهای احساسی همراه می‌شود. در معرفی کتاب، رابطه با نامزدش به خاطر بی‌پروایی‌ها و واکنش‌های احساسی به هم می‌ریزد و بعد از گذر زمان، ورود یک شخصیت دیگر باعث می‌شود دوباره پای احساس‌ها وسط بیاید. لحن داستان گفت‌وگو محور و پرکشش است و مخاطب را با جزئیات رابطه و تلاش برای تغییرِ حال، همراه می‌کند.

تب تند پیراهنت

«تب تند پیراهنت» از زهرا گوبانی یک داستان خانوادگی، اجتماعی و عاشقانه است. محور روایت زندگی «محیا» با گذشته‌ای تلخ و تاریک است؛ محیا بعد از حادثه‌ای، خانواده‌اش را از دست می‌دهد و ناچار می‌شود با تنها عضو باقی‌مانده از خانواده‌اش، «هستی» که تنها پنج سال دارد، مسیر تازه‌ای بسازد. در این میان، فشارِ شرایط و تلاش برای ادامه دادن، در کنار شکل گرفتن رابطه‌ها، داستان را به سمت درگیری‌های احساسی می‌برد و فضای خواندنی و انسانی خلق می‌کند.

اکو

«اکو» نوشته‌ی مدیا خجسته در قالب رمانی عاشقانه روایت می‌شود. شخصیت اصلی «نازنین» پزشکِ حاذقی است که در آستانه‌ی طلاق، هم در زندگی شخصی و هم در محیط کاری با تنش‌های اجتماعی روبه‌رو می‌شود. همین فشارها باعث قضاوت شدن او از سوی دیگران می‌گردد. در جریان سیل سال ۱۳۹۸، نازنین به صورت داوطلبانه به محل حادثه می‌رود و آنجا با شخصیت «سروان سلطانی» آشنا می‌شود؛ آشنایی‌ای که روایت را از دل بحران به سمت رابطه و امید می‌برد.

چشم زخم

«چشم زخم» اثر دریا دلنواز داستانی درباره‌ی «حلما» است؛ دختری مستقل که برای درآمد گرفتن پروژه‌های دانشگاهی انجام می‌دهد، اما مشکل مالی مسیر او را عوض می‌کند و او دنبال کاری با درآمد بالاتر می‌رود. در معرفی کتاب، اشاره می‌شود که گذشته‌ی سیاهِ خانواده، برای حلما داستان تازه‌ای ساخته است؛ گذشته‌ای که با «ماکان» استاد دانشگاهی گره خورده؛ ماکانی که حتی پس از گذر زمان، هنوز عاشق است. همین ترکیبِ گذشته و احساس، هسته‌ی کشش داستان را شکل می‌دهد.

پمبرلی

«پمبرلی» با نویسندگی اما تنت و ترجمه‌ی پیمان اسماعیلیان منتشر شده است. این عنوان، با اتکا به فضای داستانیِ شناخته‌شده‌ی پمبرلی، مخاطب را وارد موقعیتی می‌کند که در آن روابط و احساسات نقش پررنگی در پیشبرد روایت دارند. برای خواننده‌هایی که به رمان‌های عاشقانه و قصه‌هایی با حال‌وهوای رابطه‌ی عاطفی علاقه دارند، «پمبرلی» انتخابی مناسب است تا در کنار خوانش روان، با جهان شخصیت‌ها همراه شود.

رهایم کن

«رهایم کن» نوشته‌ی الناز محمدی در قالب رمان ایرانی، با حسِ تلخیِ یک خاطره‌ی واپس‌مانده شروع می‌شود. در توضیحات کتاب، راوی از پسِ قاب شیشه‌ای به دنبال قطره‌های معلق و آخرین تصویرهای یک تجربه می‌گردد؛ تجربه‌ای که سنگینی‌اش روی سینه مانده و در قالب بغضی شدید به یاد می‌آید. فضای اثر به جای فریاد، با سکوت و فشارِ درونی پیش می‌رود و در نهایت، نگاه به عقب و مکث‌های احساسی، مسیر داستان را روشن می‌کند.

هنوزم همونم

«هنوزم همونم» نوشته‌ی زهرا ارجمندنیا از آن دست رمان‌هایی است که نامش به تنهایی وعده‌ی کشفِ ماندگاری می‌دهد: این‌که آدم‌ها ممکن است تغییر کنند، اما هسته‌ی اصلی‌شان همچنان در مسیرِ زندگی باقی می‌ماند. در معرفی کتاب، محوریت تجربه‌ی عاطفی و استمرار حالِ درونی دنبال می‌شود و روایت، به مخاطب کمک می‌کند فاصله‌ی بین «گذشته» و «حال» را از دریچه‌ی خودشناسی ببیند. برای خواندن، اثری مناسب کسانی است که رابطه را در بستر زمان دنبال می‌کنند.

دوست نداشتنت مبارک

«دوست نداشتنت مبارک» از مهسا پناهی با لحن احساسی و حال‌وهوای رمان ایرانی معرفی می‌شود. در بخشی از معرفی کتاب، صدای خنده‌ای در پسِ حرف‌های تلخ و جدی می‌آید و تصویرهایی از فرشته‌های کوچولو و تمنای رسیدنِ آدم‌های درست به هم شکل می‌گیرد. عنوان اثر هم با نوعی چالش روبه‌روست و توجه را به واکنش‌های درونی و تغییر فضا در رابطه می‌کشد. داستان برای دوستداران روایت‌هایی جذاب است که احساسات را از دل جزئیات می‌سازند.

ناگفته ها

«ناگفته ها» نوشته‌ی بهاره حسنی، روایت را با مفهومِ «گفتنِ نکرده‌ها» پیش می‌برد. در معرفی کتاب، گفته می‌شود که وقتی کسی در زندگی می‌آید، تلخیِ گذشته کمتر می‌شود و دیگر چیزی برای مهم بودن باقی نمی‌ماند. در این فضا، آرامش و عاشقی در کنار هم قرار می‌گیرند و ناگفته‌ها کم‌کم جای خود را به چیزهایی می‌دهند که گفته شده‌اند. اثر به مخاطب کمک می‌کند تجربه‌ی عاشقانه را نه فقط در لحظه، بلکه در پس‌زمینه‌ی ذهن و ترس‌ها دنبال کند.

شاید اشتباه می کردیم

«شاید اشتباه می کردیم» نوشته‌ی صاحبه پور رمضانعلی، رمانی با محوریت نیاز به توجه و انتخاب‌های احساسی است. در بخش‌هایی از معرفی، گفته می‌شود راوی از تکرارِ توجهِ بی‌هدف گریزان است و در عوض، دنبالِ یک نفرِ خاص می‌گردد؛ کسی که آن‌قدر مهم باشد که توجهِ او شکل دیگری از زندگی را بسازد. در ادامه، ایده‌ی عاشق شدن به صورت یک پیچک یا محافظت توصیف می‌شود و سؤال‌های متن درباره‌ی این است که آیا مسیر انتخاب‌ها درست بوده یا نه. روایت، برای خواننده‌ی علاقه‌مند به درام عاطفی جذاب است.

بازنده ها نمی خندند

«بازنده ها نمی خندند» از اکر م حسین‌زاده (امیدوار) داستانی پرماجرا با ترکیب فضای نسل قدیم و زندگی امروز دارد. معرفی کتاب از شازده‌ای از نسل قاجار می‌گوید و بعد، حضورِ یک موتورسوار تک‌چرخ‌زن را کنار او می‌آورد؛ شخصیت‌هایی که هر کدام انرژی متفاوتی دارند و همین تفاوت، برخوردها را شکل می‌دهد. روایت به سمت رابطه‌ای می‌رود که در آن دختر به خاطر یک راز سر به مهر، قید ازدواج را زده و در برابر تصمیم‌های دیگران مقاومت می‌کند. کشش داستان از همین برخوردها و رازآمیز بودنِ مسیر می‌آید.