هفت و نیم درس دربارهٔ مغز اثر لیزا فلدمن بارت

انتشارات اختران منتشر کرد:
چرا مغز ما در فرایند تکامل چنین شد که اکنون هست؟ جواب بدیهی ظاهراً این است که: برای فکر کردن. بالاخره قدرت نوع بشر همین فکر کردن است دیگر، نه؟
نه. از قضا این جواب بدیهی درست نیست. درواقع این تصور که مغز ما برای فکر کردن تکامل یافته منشأ بسیاری از بدفهمی‌های اساسی درمورد انسان بوده است. این باور قشنگ را که کنار بگذارید، تازه آن‌وقت کم‌کم می‌توانید درک کنید که مغزتان چطور کار می‌کند و مهم‌ترین کارش چیست، و درنهایت اینکه چه جور موجودی هستید. مقاله‌های این کتاب قرار نیست به شما بگوید درمورد ماهیت موجودی به نام انسان چطور فکر کنید، اما دعوتی است به اندیشیدن در این باب که چه جور انسانی هستید یا می‌خواهید باشید.
مغز ما بزرگ‌ترین مغز در قلمرو حیوانات نیست، و اگر بی‌طرفانه بنگریم بهترین مغزی هم که می‌شد داشته باشیم نیست. اما همین است که هست. منشأ قوت‌ها و ضعف‌های ماست. سرچشمهٔ توانایی ماست، هم برای ساختن تمدن‌ها و هم نابود کردن یکدیگر. باعث شده این باشیم که هستیم: این موجود ناکامل شکوهمند به نام انسان.