روش‌شناسی جریان‌شناسی به مثابه نظریه - روشی میان‌رشته‌ای اثر علی ابراهیم‌پور

انتشارات کتاب طه منتشر کرد:
«جریان شناسی» اصطلاحی نوپدید و پربسامد در فضای فکری - فرهنگی و علمی ایران معاصر است که با ادبیات جذاب خود، توجه مخاطبان و اندیشوران بسیاری را جلب کرده است؛ اما معمولا از آن به عنوان الگویی رسانه‌ای و ژورنالیستی برای تنظیم محتوا در سخنرانی‌ها، مقالات و یادداشت‌ها استفاده می‌شده است.
دارد اما این کتاب برای نخستین بار، جریان شناسی را به مثابه «نظریه- روش» علمی صورت بندی کرده است، که می‌تواند در عرض روش‌های مرسوم علوم انسانی نظیر تحلیل گفتمان - مطرح شود، و روش آن را به عنوان فرایندی میان رشته‌ای که بر مبانی حکمت اسلامی تکیه دارد، معماری نموده است.
جریان شناسی به مثابه نظریه- روش، می‌تواند برای مطالعه هر موضوع فکری، اندیشه‌ای و فرهنگی تاثیرگذار در بستر تاریخ استفاده شود. از این رو جریان شناسی به عنوان الگویی بومی، در تمام رشته‌های مرتبط با این مقوله نظیر فلسفه، کلام، معارف اسلامی، تاریخ، جامعه شناسی، علوم سیاسی، مدیریت و سیاستگذاری قابل بهره برداری خواهد بود.